Kolejne wypadki w Tatrach

[dagomar]

Przeżyłem trochę burz w Tatrach, kilka na ostrych graniach i na szczytach. Na pewno taka burza jest czymś innym, niż na skałkach, czy w dolinach. To nie jest tak, że człowieka paraliżuje - wprost przeciwnie, "przybywa" mu zmysłów i pewności ruchów, adrenalina krąży, ale strach jest jak jasna cholera. Trzasku pioruna walącego o metry, kiedy tkwi się w tej samej, co i on - chmurze, bez widoczności, z włosami na całym ciele stojącymi na baczność i świecącym szpejem nie zapomnę na pewno bardzo, bardzo długo.
I nic wtedy od człowieka nie zależy - to jest chyba najgorsze.

[Agaar]

Przeżyłem trochę burz w Tatrach, kilka na ostrych graniach i na szczytach. Na pewno taka burza jest czymś innym, niż na skałkach, czy w dolinach.

To jasne. Nigdy mnie nie sparaliżowało na tyle żeby nic nie robić, a spieprzać czy cokolwiek. Jednak strach jest wielki.

[janek754]

Przeżyłem trochę burz w Tatrach, kilka na ostrych graniach i na szczytach

A w ścianie ? miał może Kolega przyjemność ? Doprawdy, niezwykle interesujące doświadczenie.
Stoi Kolega dajmy na to, na na półce, kilkaset metrów nad ziemią, ściana zmienia się w kaskadę wodospadów, woda przelewa się przez całe ciało, zaczyna padać grad, zimno jak cholera. Każdy grzmot wywraca wnętrzności, w głowie, kłębią się tysiące ponurych myśli Chciało by się uciekać, ale jak ? Do podstawy ściany, kilka zjazdów, w ulewie nie da rady. Można tylko stać i czekać co będzie ...

Pozdrawiam
Jan

[uszba]

A w ścianie ? miał może Kolega przyjemność ?

Wiem że pytanie nie do mnie ale akurat ja miałam przyjemność w zeszłym roku. Opisałam tutaj:

viewtopic.php?p=163629#163629

[uszba]

Każdy grzmot wywraca wnętrzności, w głowie, kłębią się tysiące ponurych myśli

Była to pierwsza burza którą przeżyłam podczas wspinania i ciekawe że w trakcie wydarzeń w ogóle nie odczuwałam strachu a grzmoty odbierałam bardziej jak trzask łamanego drzewa. Pamiętam że całą moją koncentrację poświęciłam zjazdom, żeby nie popełnić jakiegoś błędu.

ale faktem jest że jak zjechałam pod ścianę to mi ulżyło


Pozdrawiam
uszba

[janek754]

Wiem że pytanie nie do mnie ale akurat ja miałam przyjemność w zeszłym roku

Jak to mówią, szczęście w nieszczęściu. Mokra lina lubi się zaklinować. Mam nawet taką własną teorię, że to przez jej ciężar.

Pozdrawiam
Jan

[uszba]

Szczęście to chyba miałam naprawdę. Kiedy o tym myślę to jakoś odruchowo unoszę wzrok gdzieś tam w błękit i wiadomo komu dziękuję.

Nie wiem ile burz przeżył Dagomar ale jedną przeżyliśmy wspólnie. Tuż po zejściu z Lodowego, jeszcze przed Koniem. Cwałowanie w tej sytuacji też miało coś powiedziałabym... niepokojącego...w sobie. Ja to jeszcze miałam jakiś kawałek sznurka podanego przez uczynnego człowieka ale Dagomar o ile pamiętam, to nic...o przepraszam, kijek miał, ale też się nim długo nie nacieszył ( wiem Dagomarze, serce, serce )

Pozdrawiam
uszba

[janek754]

Cwałowanie w tej sytuacji też miało coś powiedziałabym... niepokojącego...w sobie.

Mi także zdarzyło się kilkakrotnie, nie mniej jednak, gdy można choć by uciekać sytuacja jest nieco inna, człowiek skupia się nad ratowaniem dupy i nie myśli, za to w ścianie, gdy nie można się schować, czy zjechać, pozostaje tylko bezsilnie czekanie na to co się wydarzy, próbując powstrzymać czarne myśli, licząc minuty i modląc się do Boga, by choć na chwilę przycichło.

Pozdrawiam
Jan

[Smolik]

Mnie na szczęście burza jeszcze w trudnym terenie nie zastała , ,widocznie za mało w górach bywam , ale załamanie pogody i owszem się zdarzyło , dobrze ,że człek jest w stanie się wycofać czy zawrócić

[myszoz]

bo uważasz, że piorun wcześniej sprawdza gdzie kto robił kurs?

Dobre pytanie, czy raczej stwierdzenie.

[Lukas]

Dobre pytanie, czy raczej stwierdzenie.

złe stwierdzenie bo nie o to w moim poście chodziło, co zresztą zauważyła Uszba.

[dagomar]

a to jeszcze miałam jakiś kawałek sznurka podanego przez uczynnego człowieka ale Dagomar o ile pamiętam, to nic

o ile pamiętasz sam z tym kawałkiem sznura przecwałowałem jako pierwszy, by założyć poręczówkę, tak więc go właściwie miałem, a przynajmniej jeden jego koniec w dłoni.
Co do Lodowego, jeśli już poruszyłaś sprawę, to nie zejście było najgorsze, bo z każdym metrem wracała nadzieja na szczęśliwy koniec, a początkowe fragmenty burzy na Sobkowej Grani, gdzie w perspektywie było wejście na szczyt, by potem, w przypadku przeżycia, dopiero zacząć schodzić.

pozostaje tylko bezsilnie czekanie na to co się wydarzy

Zdaje się, że ktoś się tam nawet utopił w ścianie w takiej sytuacji i potem było kupę niezręczności na pogrzebie z chichoczącymi "kolegami"

[uszba]

Dobre pytanie, czy raczej stwierdzenie.

złe stwierdzenie bo nie o to w moim poście chodziło, co zresztą zauważyła Uszba.

Powiedziałabym tak: stwierdzenie samo w sobie dobre aczkolwiek nie odkrywcze ale nie mające nic wspólnego z Twoim postem.

[uszba]

Co do Lodowego, jeśli już poruszyłaś sprawę, to nie zejście było najgorsze, bo z każdym metrem wracała nadzieja na szczęśliwy koniec, a początkowe fragmenty burzy na Sobkowej Grani, gdzie w perspektywie było wejście na szczyt, by potem, w przypadku przeżycia, dopiero zacząć schodzić.

Fakt, zaczęliśmy schodzić Sobkową ale musieliśmy zmienić plany i wrócić na szczyt a potem cwałować. Nie pamiętam kto zakładał poręczówkę bo miałam czarno przed oczami Andrzej powinien był Ci jakieś kuracyjne odznaczenie dać...

[janek754]

Zdaje się, że ktoś się tam nawet utopił w ścianie w takiej sytuacji i potem było kupę niezręczności na pogrzebie z chichoczącymi "kolegami"

Nie wiem czy mówimy (piszemy) o tym samym.
W 1964 na drodze Studniczki, na Galerii Gankowej, wyciąg przed końcem drogi, rozpętała się ulewa, w wyniku której, najprawdopodobniej poprzez utopienie zginęła dwójka polskich taterników. Innych przypadków nie znam, choć nie wykluczam że były.

Pozdrawiam
Jan

[dagomar]

chyba tak, czytałem wspomnienia któregoś z uczestników pogrzebu Horaka bodajże (naprawdę nie pamiętam dobrze), w każdym razie ksiądz powiedział coś w tym stylu, że nawet najlepsza znajomość wody nie uchroniła itd ,a ludzie nie znający przyczyny śmierci byli przekonani, że ksiądz pomylił Zakopane z Ustką.

[Gość]

Niedawno (w tatrach również) zginął chłopak z mojego miasta. W góry szedł z dziewczyną, tuż za nimi kroczył ksiądz. Chłopak zbliżał się do krzyża, gdy nagle poraził go piorun.. tragiczna śmierć i dziwne okoliczności..

[dagomar]

dziwne by było, gdyby piorun prosto z Krzyża go poraził, dziwne by również było, gdyby tuż za nimi szedł nurek głębinowy w pancerzu a tak, to tylko zwykły zbieg okoliczności

[andy67]

gdy nagle poraził go piorun

Piorun poraża nagle, taki już jest.


Ps - chcesz nam coś sprzedać ?

[krzymul]

nie ma w tym nic dziwnego, dziwny jest Twój odnośnik do tej strony...

tragiczna śmierć

i to co chcesz przekazać.
"pioruny" czasami trafiają w ludzi, chcesz zasugerować, że trafił w niego, a nie w księdza ? ...ot zwykły przypadek podczas zwyczajnej burzy w zwyczajnym dniu.