pytanie II

[MiG]

ale w takiej stuacji ,gdy trzeba będzie konkretnie odpowiadać ,ja,który wiedzę o Tatrach czerpię z internetu i filmów w Kinopolska ,nie będę miał co tu robić

Spox, wszystko znajdziemy w googlach.
Czego nie ma w google to nie istnieje

[KubaR]

Kubo drogi ,to też taki żarcik był

Całkiem być może. Tyle, że ja zachwycony sobą, że być może jakąś nazwę pamiętam się w poetykę nie wpasowałem.

A wszystko to z powodu zagadek i dyskusji tu rozlicznych - wpadłem w kompleksy i tyle.

,oczywiście ,w rzeczywistości pewien jestem ,że było to przynajmniej to samo miejsce ,co to ks. Stolarczyk na nim płakał

Hę????



Kuba

[dagomar]

Hę????

czytałem o tym dawno ,a w pracy źródeł nie mam ,być może coś pomylę ,ale razu pewnego ks. Stolarczyk ,chcąc przemierzyć grań Długiego Giewontu ,zapchał się w takie miejsce ,z którego nie mógł się ruszyć w żadną stronę. Zaczął wołać ,mając już przed oczami wizję śmierci głodowej ,ale na szczęście jego wołania usłyszeli juhasi z Kondratowej ,którym udało się blisko podejść i rzucić mu jakąś linę

[Erynie]

Jak dobrze pamiętam, to pisze o tym Jalu KUrek w "Księdze Tatr". Jesli się nie mylę to korzystał przy jej pisaniu z jakiś kronik czy pamiętników Stolarczyka, bo watpię żeby takie informacje były w księgach parafialnych.

[Zygmunt Skibicki]

...pisze o tym Jalu KUrek w "Księdze Tatr".

...usłyszeli juhasi z Kondratowej ,którym udało się blisko podejść i rzucić mu jakąś linę

Szanowni Panowie, także zaczynałem swą literaturową edukację tatrzańską od Księgi Tatr i bywało, broniłem jej treści do upadłego. Dziś zagłębiam się coraz bardziej w "Jak dawniej po Tatrach chadzano" (warto!) i z zażenowaniem konstatuję - na Kurku nie warto się było opierać, a już bezsensem... upierać. Cóż, nie było niczego innego tak łatwo dostępnego i, co tu dużo gadać, niezłym językiem napisanego.

[Erynie]

Cóż zrobić kiedy od Kurka się uwolnić nie można, jak się już zacznie...Te wszystkie Janosiki, Grypy w Naprawie - cudo.

[Zygmunt Skibicki]

Cóż zrobić kiedy od Kurka się uwolnić nie można, jak się już zacznie...Te wszystkie Janosiki, Grypy w Naprawie - cudo.

Mam podobne odczucia, ale trzeba zacząć to traktować jak sabałowe bajania, a nie przenosić na konkretne, żyjące ongiś osoby oraz istniejące na mapach i nazwane miejsca, bo i w tej kwestii Kurek zbytnio dokładny nie był.

[dagomar]

Nie czytałem Jalu ,wkurzył mnie swymi poglądami w przedmowie (może dlatego ,że dorwałem wydanie z 53 roku) ,a sprawę znam z opisu jej przez Chmielowskiego bodajże ,przeczytałem tego tyle ,że nie pamiętam ,prawdę mówiąc

[MiG]

Mam podobne odczucia, ale trzeba zacząć to traktować jak sabałowe bajania, a nie przenosić na konkretne, żyjące ongiś osoby oraz istniejące na mapach i nazwane miejsca, bo i w tej kwestii Kurek zbytnio dokładny nie był.

No cóż, pierwsze zdanie z przedmowy autora brzmi: ">Księga Tatr< powstała w przeważającej części z fikcji, którą stworzyła służebna temu tematowi wyobraźnia pisarza."

[Zygmunt Skibicki]

">Księga Tatr< powstała w przeważającej części z fikcji, którą stworzyła służebna temu tematowi wyobraźnia pisarza."

Czyli traktowanie jej jak dokumentu jest takim samym błędem jak szukanie śladów pobytu Heleny Kurcewiczównej w jarach za Jahorlikiem.

[Basia Z.]

">Księga Tatr< powstała w przeważającej części z fikcji, którą stworzyła służebna temu tematowi wyobraźnia pisarza."

Czyli traktowanie jej jak dokumentu jest takim samym błędem jak szukanie śladów pobytu Heleny Kurcewiczównej w jarach za Jahorlikiem.

Mimo wszystko też lubię tą fikcję literacka, bo wartko, sprawnie i z uczuciem pisana. Lubię taki język jakim pisał Jalu Kurek.

"Księgę Tatr" czytałam jeszcze w liceum i była jednym z powodów dla których zainteresowałam się Tatrami.

Pozdrowienia

Basia

[Zygmunt Skibicki]

"Księgę Tatr" czytałam jeszcze w liceum i była jednym z powodów dla których zainteresowałam się Tatrami.

No co ja na to poradzę?
Dokładnie tak samo miałem i... mam. Też lubię Jalu Kurka. Drugi tom - "Księga Tatr Wtóra" już nieco mniej.
"Jak dawniej po Tatrach chadzano" tak dokładnie jednak "obdziera" tekst Kurka z mitów, fotograficznie przeretuszowanych wręcz opisów Tatr i sympatycznych chmurek niejednoznaczności ślicznego języka narracji, że... przykro się robi. W dodatku autor podaje niesamowicie rozwiniętą bibliografię, co od razu skłania do przyznania mu racji.
Może warto pozaglądać do tych źródeł i samemu zweryfikować treść?
Kurcze, ale to robota na lata...!
Żeby nie było...
To nie jest tak, że "Jak dawniej..." nurza w błocie i gnoju całą legendę o Tatrach, Zakopanem, Stolarczyku, Chałubińskim, Sabale itd. wykreowaną przez Kurka. On tylko nadaje wymiar bardziej zbliżony do prawdziwego - wymiar udokumentowany. I nic poza tym. Odbrązawia, ale nie "poniewiera" tego, do czego czujemy się emocjonalnie przywiązani. Po lekturze nadal chce się wejść z pochyloną głową i zapalonym zniczem na Pęksowy Brzyzek...
I wielkie dzięki Krzysztofowi Piserze za to!

[Erynie]

Nie jestem pewien czy Kurek rzeczywiście tak idealizuje postać Sabały czy Stolarczyka. W porównaniu z młodopolską chłopo - góralomanią, wydaje się być nad wyraz powściagliwy w upiększaniu góralskiej codzienności. Jedyne co miałbym mu do zarzucenia, to zbytni melodramatyzm w kreśleniu sylwetki Klimka Bachledy, ale nie znam się na tyle żeby kategorycznie stwierdzić czy jego życie rzeczywiście przypominało scenariusz wyciskacza łez. Oczywiście to wszystko tylko moje odczucia.

[Janek]

Nie jestem pewien czy Kurek rzeczywiście tak idealizuje postać Sabały czy Stolarczyka.

Stolarczyk ponoć uważał Sabałę za lenia i opoja. Nie wiem jak Pisera, w Koszalinie nie ma tej książki. Natomiast sam ksiądz pleban - ponoć lubił zjeść, popić i z dziewczyną się pobawić. Znowu nie wiem co Pisera. Kurek o dzieuchach nie pisał.

[Erynie]

Lenistwo sabały absolutnie nie jest pominiete u Kurka (większośc czasu w górach, jest w domu tylko wtedy kiedy jest to absolutnie konieczne i czym prędzej z niego umyka), o pijaństwie opisanym w Księdze chyba nie muszę dodawać. Co do księdza - Jalu nie pomija faktu, iż Stolarczyk lubił się od czasu do czasu rozerwać, nie zawsze w sposób licujący z tradycyjnym , ascetycznym życiem duchownego. Oczywiścei nie wiem jak jest w przypadku "Jak dawniej...", bo nie czytałem.

[mnich2]

Witam.
Mógłby mi ktoś udzielić kompetentnej odpowiedzi na czym polega "lans", jak mam oceniać to zjawisko i dlaczego tak a nie inaczej? Z góry dziekuję za ew. wyczerpujące odpowiedzi. Pozdrawiam.

Erynie jak to powiedzial Gajosw filmie akwarium "...a skad ty znasz takietrudne slowa"