Nie bierz tego do siebie, napisałem to na podstawie własnych obserwacji ( Was w górach nie spotkałem ), a 95% dzieci na górskich szlakach tak właśnie się zachowuje.camzik pisze:Naprawdę? Jesteś pewien, że tak dobrze wiesz jakie kto ma ambicje?
- A jesteś pewien, że widziałeś 95% wszystkich dzieci na szlakach? Czy liczebność "próby", którą zaobserwowałeś na pewno była statystycznie reprezentatywna?krzymul pisze:a 95% dzieci na górskich szlakach tak właśnie się zachowuje
A widzisz i tu mnie masz, powinienem dodać słowo "spotkanych" oraz dopisać "około"camzik pisze:- A jesteś pewien, że widziałeś 95% wszystkich dzieci na szlakach?
Trzylatek w Tatrach jest więźniem. Jeśli jest w nosidle to widzi coś przed sobą, czego nie może ani dotknąć ani się tym bawić. Nawet się dobrze ruszyć w tym nosidle nie może. Jeśli nawet pozwolą mu iść na własnych nogach to potyka się o jakieś ogromne klamoty a przy tym z reguły nie posiada odpowiedniego obuwia. W dodatku zawsze ktoś go trzyma kurczowo za rękę aby gdzieś nie wlazł i zrobił sobie krzywdy. Pamiętam jak prowadziłem 6-latka szeroką ścieżką z Hrebienoka do schroniska Zamkovskiego. On upierał się aby iść od strony skarpy, co oczywiście było niebezpieczne, bo wystarczy jeden moment nieuwagi (a dziecko nie ma poczucia niebezpieczeństwo) i dzieciak leci w klamory i krzaki i diabli wiedzą jak długą zaliczy "drogę". Z drugiej strony iść mu się nie podobało, chyba z zwykłej i naturalnej w tym wieku przekory. Koszmar.gb pisze: Bo może on lubi morze?
Nie odbieram osobiście, ale szczerze nie rozumiem czemu się uśmiechasz?gb pisze:Wybacz - i nie odbieraj tego osobiście - ale jeśli czytam tego typu zdanie: "I jeśli jedziemy na wakacje (przedszkolaki też mają wakacje i ferie), to owszem pokazujemy dziecku to co my lubimy, ale jeśli Pawełkowi to się nie podoba, nigdzie nie ciągniemy go na siłę."- to tylko się uśmiecham...
Wydaje mi się, że nie zawsze. Opieram się tylko na przypadku naszego dziecka - czy pasję można ukształtować od czytania"Lokomotywy"?gb pisze: I czy to nie rodzice kształtują/wpływają na te "pasje" dziecka od urodzenia???
No cóż, jeśli nie jestem partnerem do dyskusji...Dla mnie osoby w rodzinie są równorzędne w aspekcie realizacji ich potrzeb. Powiedziałabym nawet, że w niektórych przypadkach realizacja potrzeb dziecka jest najważniejsza, np. potrzeby bezpieczeństwa. Żeby nie było niejasności - świadomie napisałam "równorzędne osoby" a nie "równorzędni członkowie".gb pisze:Stwierdzenie, które zaserwowałeś na koniec: "Dla mnie moja rodzina to trzy równorzędne osoby" - jest tak rozbrajające i naiwne, że trudno z nim dyskutować...
Nie rozumiem co to ma do rzeczy, ale jeśli chcesz wiedzieć - szczęśliwie jesteśmy w takiej sytuacji, że możemy dość elastycznie kształtować nasz czas wolny, oczywiście całych 2 miesięcy na wakacjach nigdy nie byliśmy.gb pisze:Czy czas Waszych wakacji (w sensie liczby dni) pokrywa się z czasem wakacji przedszkolaka - czy też ucznia? Macie dwa miesiące wolnego?
No cóż w lesie byliśmy nie raz, nad morze- z różnych względów nie udało nam się wyjechać, choć plany były, nad jeziorem też byliśmygb pisze:Ile razy - w ciągu tych czterech lat (bo jak rozumiem Wasze dziecko ma mniej więcej tyle) byliście na wakacjach - nad morzem, w lesie - by pokazać mu coś innego? Bo może on lubi morze?
, na wsi, ....Gwoli ścisłości - czy ktoś użył takiego sformułowania?gb pisze:Ale zastępowanie tej prawdy - stwierdzeniami, że "to dla dobra dziecka" - albo, że jest to realizacja "wspólnej decyzji" - to przesada...
Jak sam zauważyłeś - "w większości przypadków", a więc nie we wszystkich. Nie twierdziłam, że ma miejsce zdarzenie przeciwne do cytowanego, więc nie będę się do niczego przyznawać, bez względu na ujmęgb pisze:Naprawdę nie widzę żadnej ujmy w przyznaniu się, że - w większości przypadków - miejsce w którym dzieci w wieku 0-6 spędzają wakacje (w czasie czasu wolnego rodziców bądź tychże dzieci) i sposób tego spędzania jest związany z możliwościami, chęciami, zainteresowaniami - tych rodziców.
.No nie wiem jak inni rodzice, ale my o takich rzeczach myślimy, inaczej taka beztroska graniczyłaby z głupotą.gb pisze:Wiem, że o takich sytuacjach się nie myśli - do momentu, w którym się nie zdarzą, bądź nam, bądź w naszej obecności...
Niestety takie są już moje obyczaje, czyli jak skorpiona (choć urodziłem się pod znakiem Raka) Mówienie brutalnych prawd sprawia mi sadystyczną przyjemność. Czasami z tego powodu obrywam. Ale w stosunku do Pań jestem łagodny. Co dziwne - z reguły prawie nie ma potrzeby. Bo Panie są realistkami i nie są aż tak załgane.gb pisze:Janek napisał/a:
Panowie - bądźmy szczerzy - zabieracie maluszki w Tatry bo to Wy lubicie być w Tatrach a nie Wasze latorośle. A one sąnajszczęśliwsze jak już wrócicie na kwaterę, a jeśli w ogródku przy kwaterze jest piaskownica i huśtawka to ich szczęście jest zupełne.
Nie "wcieraj" w Kolegów (i Koleżanki) tej prawdy zbyt brutalnie
No to powiem Ci, że szacun..mefistofeles pisze:Ja doskonale pamiętam wakacje krótko przed moimi 3 urodzinami.Gabriel pisze:Ilu z Was pamięta co robiło gdy miało 3 lata? No właśnie
Pamięc lubi płatać figle, ale parę lat temu byłem w tym miejscu gdzie wtedy z mamą i sprawdziłem - pokazałem gdzie mieszkalismy, po której stronie i opisałem okoliczności, których nikt mi nie mógł opowiedzieć, bo to były nieistotne drobiazgi.Gabriel pisze:No to powiem Ci, że szacun..
A to uważam za lekką przesadę:gb pisze: czym innym na zejściu z D5SP do Roztoki...
Ja spotkałem takich na Wadzemyszoz pisze:2 lata temu idąc z żoną (8 letnia wówczas córka pozostała pod opieką naszej Gaździny) od Wielkiej Siklawy do Schroniska nad Przednim Stawem spotkaliśmy idących z naprzeciwka ojca z 2 synkami w wieku ok. 4 i 6 latek.
Mój bratanek w wieku 6 lat lepiej sobie radził na szlaku od większości dorosłych. Tym bardziej że nie był obciążony plecakiemmefistofeles pisze:Ja spotkałem takich na Wadzemyszoz pisze:2 lata temu idąc z żoną (8 letnia wówczas córka pozostała pod opieką naszej Gaździny) od Wielkiej Siklawy do Schroniska nad Przednim Stawem spotkaliśmy idących z naprzeciwka ojca z 2 synkami w wieku ok. 4 i 6 latek.
