Po ostatnim wyjeździe w Tatry żadnych nowych zwierzaków na mojej liście nie przybyło. Natomiast pierwszy raz w życiu miałem przyjemność spotkania się nos w nos ze świstakami! Świstaki widywałem już nieraz, ale nigdy nie było to na wyciągnięcie ręki!
A poza świstakami – młoda żmija zygzakowata, która wygrzewała się przy moim samochodzie przed Zverovką, stado czarnych wiewiórek (i jedną rudą) oraz całe mnóstwo rozmaitego ptactwa, którego nie jestem w stanie nazwać. Kozic tym razem nie wypatrzyłem.
spotkania ze zwierzakami....
Ja spotkałam jedynie niedżwiedzia w okolicach Murowańca ale to spotkanie dostarczyło mi niebywale wiele wrażeń i emocji-wprost umierałam ze strachu gdy niedżwiedż dwa razy skręcał łbem w moją stronę pewnie wyczuwając jedzenie w plecaku a stał może półtora metra ode mnie-marne perspektywy ucieczki-nigdy w życiu się tak nie bałam a serce biło jak szalone-na szczęście niedżwiedż odepchnął pokusę zabrania się za mój plecak stwierdziwszy może że koło schroniska dostanie lepsze kąski.....Ciekawe co by było gdyby moje żarcie w plecaku miało bardziej intensywny zapach a on czułby wielki głód?-pewnie pamiątka do końca życia w postaci pazurów na twarzy.Ach ...ciekawe czemu nie przyszło mi do głowy pozbyć się tego plecaka..-byłam chyba zbyt sparaliżowana strachem no i zapewne dość głupia-to było już kilka lat temu...
Dziękuję Wam za miłe powitanie !
A teraz po informacji o szaleńczym wręcz zachowaniu niedżwiedzia wszelkie wędrówki po zmroku będę wykluczać z programu planowanych tras.Do tej pory to myślałam nawet,że moje obawy przed krzywdą jaką mogą wyrządzić człowiekowi niedżwiedzie są wytworem mojej piekielnej wyobrażni mającej mało wspólnego z rzeczywistością-ale teraz widzę ,że w 100% są uzasadnione.Chociaż oczywiście mam przy tym świadomość ,że podobne sytuacje zachodzą wszędzie-i to że dochodzi do morderst nie znaczy,że mam nie ufać ludziom i się od nich izolować.Nie można wszyskiego generalizować...ale zastanawiające gdzie teraz będę czuła większy strach-na Rysach gdzie pełno przepaści czy w drodze do Palenicy gdzie po zmroku można spotkać niedżwiedzia.
I tak w ogóle ta sytuacja miała miejsce w Polsce?-chodzi o naszego Tarzańskiego misia?
A teraz po informacji o szaleńczym wręcz zachowaniu niedżwiedzia wszelkie wędrówki po zmroku będę wykluczać z programu planowanych tras.Do tej pory to myślałam nawet,że moje obawy przed krzywdą jaką mogą wyrządzić człowiekowi niedżwiedzie są wytworem mojej piekielnej wyobrażni mającej mało wspólnego z rzeczywistością-ale teraz widzę ,że w 100% są uzasadnione.Chociaż oczywiście mam przy tym świadomość ,że podobne sytuacje zachodzą wszędzie-i to że dochodzi do morderst nie znaczy,że mam nie ufać ludziom i się od nich izolować.Nie można wszyskiego generalizować...ale zastanawiające gdzie teraz będę czuła większy strach-na Rysach gdzie pełno przepaści czy w drodze do Palenicy gdzie po zmroku można spotkać niedżwiedzia.
I tak w ogóle ta sytuacja miała miejsce w Polsce?-chodzi o naszego Tarzańskiego misia?
Oj... to był jedyny raz kiedy widziałam kozice! 
I taki mały szok... idziemy, idziemy, a tu nagle ludzie na szlaku stają i nie wiadomo o co chodzi... i tylko pokazali palcami, nic nie mówiąc by ich nie wystraszyć, i wszystko jasne... A te świstaki, to dziwna sprawa, bo było już po południu, a one wylegiwały się na kamieniu. Tzn. "wylegiwały"... po prostu sobie były 
A tu wszyscy piszą, że tylko rano je można spotkać. Więc chyba miałam szczęście 
Nie widziałam misia... ale to raczej wolałabym na odległość 
I taki mały szok... idziemy, idziemy, a tu nagle ludzie na szlaku stają i nie wiadomo o co chodzi... i tylko pokazali palcami, nic nie mówiąc by ich nie wystraszyć, i wszystko jasne... A te świstaki, to dziwna sprawa, bo było już po południu, a one wylegiwały się na kamieniu. Tzn. "wylegiwały"... po prostu sobie były A tu wszyscy piszą, że tylko rano je można spotkać. Więc chyba miałam szczęście Nie widziałam misia... ale to raczej wolałabym na odległość 
...jak mi się w końcu udało ją "ustrzelić" to się okazało,że kulka mi wyszła...tak się ustawiła Właściwie to na odległość np.z okien schroniska chętnie poobserwowałabym sobie jakiegoś niedzwiedzia ale intymne pogawędki z tym uroczym stworzonkiem na dzień dzisiejszy już mnie nie interesują-ciekawe tylko dlaczego?-to chyba postulowany męski ideał-silny i masywny,budzący respekt-czy nikt nie spróbowałby go uwieść?
Ale z kozicami chętnie bym się zaprzyjażniła-oby tylko nadarzyła się odpowiednia okazja....
Ale z kozicami chętnie bym się zaprzyjażniła-oby tylko nadarzyła się odpowiednia okazja....
dooooooooobrepea pisze:to chyba postulowany męski ideał-silny i masywny,budzący respekt-czy nikt nie spróbowałby go uwieść?
hehehe-ależ się uśmiałam
pea...skarbie...czy Ty wiesz ile we Włoszech orzeszki kosztują?pea pisze:zaoferować niezłe wynagrodzenie w postaci tony orzeszków
Kobieto...toż byś nas z torbami puściła takim pomysłem 
..upsss-sorrki-nie pisałam,że to w Dolomitach było