Od początku mojego czynnego zainteresowania Tatrami, zawsze powiązywały mi się z nimi wszelakie utwory muzyczne. Po każdym wypadzie, będąc już w domu gdy włączałem odpowiedni utwór, Tatry dosłownie pojawiały mi się przed oczami.
Efekt ten ja nazywam 'pamięciówą muzyczną', czyli skojarzenie utworów z miejscami czy to, przez słuchanie ich przed wypadem będąc myślami już w tych miejscach(jak w tym przypadku), bądź też w trakcie wypadu - piękne zjawisko, ale niestety z czasem zanikające...
Jednak jak najbardziej, jest to sprawa gustu w sensie muzycznym, myślę że wielu z was tak ma! Lecz, chciałbym tu polecić utwór, który wchodzi u mnie w tą 'tatrzańską pamięciówę', w tym wypadku rzekłbym dozgonną i myślę że spodoba sie każdemu Tatromaniakowi. Każdy bowiem znajdzie w nim to co w Tatrach najpiękniejsze-spokój, tajemniczość, piękno, mrok..itd..
Mowa tu o utworze Jean Michele Jarre'a - "En Attendant Cousteau" - utwór trwa prawie 50min. Oczywiście kieruję się tutaj swoimi emocjami, ale myśle że wielu z was po wysłuchaniu tego utwóru, zrozumie mój zachwyt.
to ja chcę kasę za uzależnienie od spania 
Które fakt faktem przeszkadza w normalnym funkcjonowaniu...sen i sen... eh 
