Euro blisko...
Tymczasem dziś znalazłem się na Dworcu Warszawa Wschodnia. Obecnie wiele się tu pozmieniało. Perony dla pociągów dalekobieżnych zupełnie nowe, dla podmiejskich - odnowione, nowe wyświetlacze, nowe obie hale, jakoś tak jasno i czysto
. Stoję tak sobie i to wszystko podziwiam. Nagle zaczął rozbrzmiewać przyjemny głos pani, zapowiadającej pociąg podmiejski - wyraźny i zrozumiały. Potem głos innej pani, zapowiadający porzyjazd pociągu z Lublina - też całkiem ok. I wtedy to się stało - usłyszałem coś, w co trudno było mi uwierzyć. Otóż ten pociąg z Lublina został zapowiedziany przez pana - w języku angielskim. Ale słychać było, że ów (całkiem możliwe, że zupełnie sympatyczny pan) prawdopodobnie z językiem angielskim nie miał za dużo do czynienia (albo nawet nic). Niby wszystko poprawnie (taki polski angielski), ale... sposób w jaki to wymawiał powodował śmiech u niemal wszystkich podróżnych na peronach. To nie było zdanie. To było kilka oddzielnie wypowiedzianych wyrazów. Ludzie dookoła kręcili głowami z niedowierzania. Trudno ten komunikat opisać, ale przypomniała mi się scena z Misia. Mam tylko nadzieję, że to tylko takie próby i na czas mistrzostw znajdzie się zmiennik albo też ów pan się "wyrobi". Potem wsiadłem do pociągu podmiejskiego. Ciekawa rzecz - teren wokół stadionu pięknie zagospodarowany z jednym wyjątkiem: pozostała jakaś "enklawa" tych fatalnych bud targowych handlarzy z Azji
- taka przyklejona do ulicy Zamojskiego wyspa - mniej więcej 100x30 metrów. Jak to się uchowało? Z perspektywy podróżujących pociągiem na Dworzec Warszawa Stadion, nie sposób tego syfu nie zauważyć. Wygląda jak gówno na torcie.
. Jednym słowem mogą Chinom naskoczyć, z Ukrainą sprawa wygląda nieco inaczej.
, wystarczy spojrzeć na mapkę powyżej. Jak cię widzą tak cię .... rysują. 
