dagomar pisze:Myślę sobie:
Jeżeli tak słabo utrzymany jest szlak do Schroniska ,to co dopiero mówić o pójściu gdzieś wyżej (..)(nie wiem jak,chyba się zamyśliłem)
-dobre, ależ się ubawiałam 
.No cóż w Taterkach tak bywa...ja sama często mam tam odloty-bardzo przyjemne i pozytywne,na tym min.polega urok gór.Przyznam, ze sie zagalopowalem. Faktycznie, szlakowo jest ona najtrudniejsza bez dwoch zdan. Jesli wziac wyzwania jakie stawia przed czlowiekiem to nie jest az taka trudna. Ot, pare razy trzeba sie zastanowic jak noge postawic. Klopot tylko z tym, ze w razie czego leci sie 10-15 metrow w dol. Tak samo chodzenie po krawezniku jest latwe ale jesliby z jednej strony kraweznika bylaby przepasc to robi sie trudno.MiG pisze: OP mieści się w tej klasie co np. wejście na Grzesia? Przypominam, że mówimy o chodzeniu po górach, a nie wspinaczce/taternictwie.
Wg jakiejśtam_petetekowskiej_skali OP ma III stopień trudności (jako jedyna w Polsce), II stopień ma Perć Akademicka (na Babiej Górze), wejście na Kościelec, Rysy i parę innych. Pozostałe szlaki to I stopień trudności.
MiG
-mam identyczne odczuciaRamparam pisze:Ale szkoda, ze tak malo w Tatrach jest szlakow typu OP. Uwielbiam taki trudny teren z pieknym widokiem.
-byłam w Karpaczu w lipcu 02r.Jeśli już mowa o Karkonoszach,to polecam powrót ze Śnieżki czerwonym szlakiem w kierunku symbolicznego cmentarza na skałach-piękne miejce,pomimo iż dane mi było oglądać je w mlecznej poświacie.Mariusz pisze:No proszę, ktoś jednak dotarł pod Słonecznik!
.Jak ja byłam to w nocy lało,we dnie wiało(trzeba było zarządzić odwrót spod Śnieżki i zdibyć jej szczyt następnego dnia z innej strony),ogólnie też nie jestem pod wrażeniem tych okolic.Stwierdziłyśmy wtedy z mamą,że nie ma to jak Taterki.Hehe,ale w związku z tym,że tradycją rodzinną jest odwiedzanie Karpacza raz na 30 lat....to do następnej wizyty mogę nie dożyćdagomar pisze:W Karkonoszach nie podobało mio się
To zależy jakie trasy wybierzesz. Przejscia miedzy schroniskami, szlaki długodystansowe, są zazwyczaj wyznakowane bardzo dobrze. Drogi w wyższych partiach prowadzące piargami, lodowcem, po śniegu wielokrotnie nie mają w ogóle oznakowania!! Trzeba samodzielnie wybierać drogę i mieć pojęcie o topografii!! Na drogach ubezpieczonych, via ferratach, same ubezpieczenia wskazują drogę.dagomar pisze:A jak wygląda chodzenie po Alpach ? Czy to coć w rodzaju Tatr ,czy trzeba brać przewodnika ,czy ma swój urok ,a jeżeli tak ,to jakie ew. rejony wybrać?
Zawsze przeganiała mnie burza z piorunami lub grad. Szedłem tamtędy w lipcu, w dodatku waliło żabami i trudności nie zauważyłem. Ale to tylko moje odczucie. Ciekawe jest zejście z Koziej do Pustej Dolinki moim zdaniem.staszek pisze:Moim skromnym zdaniem w polskich Tatrach odcinek pod rynną i sama rynna pod Kazalnicą na zielonym szlaku na Przełęcz pod Chłopkiem. Szczególnie jak pada deszcz lub śnieg.
Za pierwszym razem przebiegłem i nie zauważyłem trudności, później się dowiedziałem od bezpośredniego świadka o śmiertelnym wypadku w tym miejscu ... taterniczkiHuczaj pisze:Szedłem tamtędy w lipcu, w dodatku waliło żabami i trudności nie zauważyłem.staszek pisze:Moim skromnym zdaniem w polskich Tatrach odcinek pod rynną i sama rynna pod Kazalnicą na zielonym szlaku na Przełęcz pod Chłopkiem. Szczególnie jak pada deszcz lub śnieg.
i następne razy przechodziłem z uwagą. Szlak jest tam wyjątkowy źle poprowadzony. Powinien omijaj tą rynne i tą wąsku półeczkę, zwłaszcza że są możliwości obejścia.Ciekawe jest wtedy gdy schodzisz bezpośrednio żlebemHuczaj pisze:Ciekawe jest zejście z Koziej do Pustej Dolinki moim zdaniem.
czyz to nie piekne przynajmniej wiesz ze zyjeszJurek pisze:zgadzam się z Łukaszem, wszystko zależy od pogody. Kiedyś schodząc z Giewontu zastała nas duża ulewa. W strugach deszczu szło się potwornie a droga wydłuża się wtedy znacznie. Człowiek staje się przemoczony do ostatniej nitki, ubranie klei się do ciała a do domu daleko....chce się być jak najszybciej w suchym miejscu.
