. Było tak cudownie, tak spokojnie...Jakie tatrzańskie wspomnienie powraca do Was najczęściej?
ana
Nigdy nie zapomnę...
Nigdy nie zapomnę...
...późnego, sierpniowego popołudnia,kiedy wracałam z przyjaciółką Doliną Kościeliską. Trasa,którą wówczas odbyłyśmy prowadziła z Kasprowego do Przełęczy Tomanowej. Gradowa nawałnica,która przeszła wcześniej sprawiła,że parne powietrze oczyściło się.Szłyśmy sobie doliną , towarzyszył nam nieprawdopodobny,ostry blask słońca, mrucząca gdzieś daleko burza i to zimne,rześkie powietrze. A co najdziwniejsze-niemal całą trasę do Kir(od schroniska) przeszłyśmy same, rozprawiając o życiu . Było tak cudownie, tak spokojnie...
Jakie tatrzańskie wspomnienie powraca do Was najczęściej?
ana
. Było tak cudownie, tak spokojnie...Jakie tatrzańskie wspomnienie powraca do Was najczęściej?
ana
Ola nie pomogę Ci,ponieważ podziemny świat Tatr interesuje mnie znacznie mniej,niż ten nadziemny. Jedyną jaskinią,którą odwiedziłam,była Jaskinia Bielska 
Niemniej, z pewnością dostępne są przewodniki dotyczące tych jaskiń-podzwoń po górskich księgarniach,antykwariatach.
Tak, wspomnień jest mnóstwo,ale niektóre bardzo mocno zapadają w pamięć
Pozdrawiam.a.
Niemniej, z pewnością dostępne są przewodniki dotyczące tych jaskiń-podzwoń po górskich księgarniach,antykwariatach.Tak, wspomnień jest mnóstwo,ale niektóre bardzo mocno zapadają w pamięć
Pozdrawiam.a.
@Ana:
Bardzo fajnie to opisujesz, choć takie "tatrzańskie stany upojenia" trudno jest opisać słowami, tak aby oddać choć połowę tego co się czuło w danej chwili. Swoją drogą z Kasprowego do Kir niezły kawałek - ale na Kasprowy rozumiem kolejką?
Ja doświadczyłem bardzo podobnego odczucia, kiedy wracałem z Tomanowej Przełęczy, przy zachodzącym słońcu w stronę Chudej Przełęczy i dalej na dół. Po pas w kosodrzewinach, wokół rześkie powietrze, prawie bezwietrznie, cicho, zero ludzi i zbliżająca się noc.
Niestety kończyłem tą wyprawę po ciemku przez las, co już nie jest takie urocze.
@Ola:
Co chcesz wiedzieć o Demianowskich? Ja złaziłem prawie każdą, może coś ci doradzę - choć mam wrażenie że już mnie kiedyś o to pytałaś...
@Aśka:
Witam na naszym mini-forum. Coś mi się wydaje, ze dobrze się znacie z Aną, sądząc po jej reakcji. Jeśli tak, to fajnie że udało się ciebie wciągnąć.
:lol:
Bardzo fajnie to opisujesz, choć takie "tatrzańskie stany upojenia" trudno jest opisać słowami, tak aby oddać choć połowę tego co się czuło w danej chwili. Swoją drogą z Kasprowego do Kir niezły kawałek - ale na Kasprowy rozumiem kolejką?
Ja doświadczyłem bardzo podobnego odczucia, kiedy wracałem z Tomanowej Przełęczy, przy zachodzącym słońcu w stronę Chudej Przełęczy i dalej na dół. Po pas w kosodrzewinach, wokół rześkie powietrze, prawie bezwietrznie, cicho, zero ludzi i zbliżająca się noc.
Niestety kończyłem tą wyprawę po ciemku przez las, co już nie jest takie urocze.
@Ola:
Co chcesz wiedzieć o Demianowskich? Ja złaziłem prawie każdą, może coś ci doradzę - choć mam wrażenie że już mnie kiedyś o to pytałaś...
@Aśka:
Witam na naszym mini-forum. Coś mi się wydaje, ze dobrze się znacie z Aną, sądząc po jej reakcji. Jeśli tak, to fajnie że udało się ciebie wciągnąć.
:lol:
Tak, zaliczyłyśmy wówczas wjazd kolejką . Dzięki temu mogłyśmy wejść dodatkowo na Tomanową Przełęcz i przeczekać burzę pod wiatą w Tomanowej.
Owszem,trudno jest opisywać,jak to ładnie nazwałeś- "tatrzańskie stany upojenia"- o wielce subiektywnym charakterze . Gwarantuję,że ci,którzy popadają w taki stan,kiedy słuchają jakiś górskich wspomnień-doskonale wiedzą o co chodzi. Zresztą-wiadomo o tym nie od dziś
Owszem,trudno jest opisywać,jak to ładnie nazwałeś- "tatrzańskie stany upojenia"- o wielce subiektywnym charakterze
. Gwarantuję,że ci,którzy popadają w taki stan,kiedy słuchają jakiś górskich wspomnień-doskonale wiedzą o co chodzi. Zresztą-wiadomo o tym nie od dziś do Mariusza
Ana to taka moja dobra dusza co wszystko zniesie kubly herbaty, nudnosci, koc na glowie, gwiazde na Kasprowym i podswietlana paralotnie i ona doskonale wie co to znaczy 'przyjazn'...
kubly herbaty, nudnosci, koc na glowie, gwiazde na Kasprowym i podswietlana paralotnie i ona doskonale wie co to znaczy 'przyjazn'...@Mariusz, sam lepiej przypomnij sobie, z czym pijasz herbatę w Tatrach 
Wiatę widziałam po raz pierwszy 10 lat temu.Nie mam pojęcia,którędy szedłeś,że jej nie widziałeś Ciekawe jest to,że ilekroć przechodzę koło niej albo pada,albo jest burza 
@Asia: i zniosę jeszcze więcej :lol: moja ty cierpliwa kobieto. Przecież zima tuż,tuż W końcu tworzymy "niewiarygodnie szybką dwójkę",a to coś już znaczy
Jest 21.51,poniedziałek 22 września.Ostatni dzień lata.Mam nadzieję,że u Was również tak piękny, rozświetlony gwiazdami, wieczór."Żegnaj lato na rok"
a.
Wiatę widziałam po raz pierwszy 10 lat temu.Nie mam pojęcia,którędy szedłeś,że jej nie widziałeś Ciekawe jest to,że ilekroć przechodzę koło niej albo pada,albo jest burza @Asia: i zniosę jeszcze więcej :lol: moja ty cierpliwa kobieto. Przecież zima tuż,tuż
W końcu tworzymy "niewiarygodnie szybką dwójkę",a to coś już znaczy Jest 21.51,poniedziałek 22 września.Ostatni dzień lata.Mam nadzieję,że u Was również tak piękny, rozświetlony gwiazdami, wieczór."Żegnaj lato na rok"
a.
Mariusz pisze:Oj dziewczyny, ta herbata w kuble to chyba była z rumem, bo ja naprawdę sobie nie przypominam tam żadnej wiaty.
Chociaż z drugiej strony, byłem tam chyba z 5 lat temu więc mogę nie pamiętać za dobrze albo po prostu jeszcze wtedy żadnej wiaty tam nie było...
Drodzy współłazikowie tatrzańscy- Ana, Aśka, :)Mariuszu!Zapomnijcie o wiatce przed rozwidleniem szlaków na Tomanową i Czerwone Wierchy. Najbliżej prawdy był Mariusz, bo faktycznie 5 lat temu ta wiata jeszcze stała. 2 lata temu stały osmalone resztki, a w tym roku nie pozostał żaden ślad poza dwiema ławami.
Żal wielki, bo wiata stała w doskonałym miejscu i właśnie dwa lata temu tak sobie zaplanowałem trasy, aby tam właśnie wypadł mi nocleg. A tu klops! Nie wygląda też na to, aby TPN zamierzał wiatę odbudować.
Tak więc, jeżeli ktoś przy planowaniu waszych wypadów w Taterki wykreślcie to miejsce i schronienie z Waszych planów.
Pozdrawiam serdecznie
Łazik
Ha!ana pisze:Jeszcze w 2002(sierpień)wiata stała na 100%,ponieważ "przeczekiwałyśmy"tam burzę. W tym roku nie byłam w Tomanowej,więc nic na ten temat nie wiem. Szkoda,że już jej nie ma...
Pozdrowienia dla Łazika
Masz rację! W 2002 zabrałem syna przyjaciela po raz pierwszy w góry i był to wrzesień. Po wiacie było już tylko wspomnienie. Idę łyknąć lecytyny.
Pozdrowienia
Łazik
