to teraz moja kolej na zdjecia. przyznaje sie bez bicia ze instrukcje obslugi aparatu przeczytalem dopiero wczoraj. zeby dojsc dlaczego zdjecia Iwony sa o tyle lepsze od moich
hmm, dol raczej powinien puscic...
ja pierdziu, ale gora wyglada niefajnie...
no to pajechaali!
przenosimy sie:
przez bajkowy las:
hmm. a ta panienka moglaby sie dobrze wspinac:
gdyby nie tracila czasu na kokietowanie fotografa:
Iwona znowu ostro wchodzi w droge:
dochodzi do przewieszki:
by brawurowo zloic ja po przekatnej wychodzac smialo na prawy kant:
Sara rowniez wspina sie brawurowo, az do kontaktu wzrokowego z obiektywem:
kiedy to znowu sa wazniejsze rzeczy od wspinania:
az do momentu kiedy na krotko nalezy sie skoncentrowac na hipnotyzacji liny, coby sie nie urwala:
nastepna piatka:
ale czas juz na to by zwiazac sie na ostrym koncu liny:
troche emocji z tym bylo, i nie obeszlo sie bez bledu. po blyskawicznej reakcji Anji (nastepny dobry duszek) tym razem juz poprawnie. Zauwazyl ktos?:
pozdrawiam
jak na tych zdjeciach i te drogi...jakby stromsze.. . Bedzie cos lepszego.
