Polana Bronka Czecha, Samotnia, Strzecha, Spalona Strażnica, Śląski Dom, Lucni Bouda, tor saneczkowy, Karpacz - trochę smutno, trochę tęskno, ale spoko - już się kręci, więc OK
Karkonosze - moje góry
widzę, że jakieś pozostałości ze wspinu na Mnicha... 
Popatrz Ola przez okno, widzisz te pagórki lesiste, teraz są zielone, a pamiętasz jak wyglądały jesienią? To piękne Góry Świętokrzyskie gdzie jodły szepczą tajemnicze słowa...ruda pisze:ech Sylwester zazdroszcze CI, że możesz tyle czasu w górach spędzać
I nie zazdrość mi bo nie masz czego, pozdrawiam. wyglądam przez okno i co...????i widze blok...Sylwester pisze:Popatrz Ola przez okno, widzisz te pagórki lesiste, teraz są zielone, a pamiętasz jak wyglądały jesienią? To piękne Góry Świętokrzyskie gdzie jodły szepczą tajemnicze słowa...
jak wygladam przez drugie okno i mocno sie wychyle(a jest to niebezpieczne) to widze Telegraf...hmmm....ale jakoś wolałabym mieć widok na nieco wyższe górki oj jednak jest czego zazdrościćSylwester pisze: I nie zazdrość mi bo nie masz czego, pozdrawiam.
PRZENOŚNIA, metafora, wyrażenie, w którym słowa obce sobie znaczeniowo, pozostając w związkach składniowej zależności, uzyskują nowe znaczenie, zw. metaforycznym; w starożytności uznawana za jeden z najważniejszych tropów poet., upiększający wypowiedź i zwiększający jej oddziaływanie na odbiorcę, w czasach nowoż. (G. Vico, J.J. Rousseau, romantycy) — za właściwy żywemu językowi sposób modyfikowania i bogacenia znaczeń; przenośnie występują powszechnie w mowie potocznej, zwykle w postaci utartych, zbanalizowanych zwrotów, których metaforyczna pierwotnie funkcja uległa prawie całkowitemu zatarciu (wstęga rzeki, głucha cisza, kielich goryczy); przenośnia poetycka różni się od potocznej wyrazistą antykonwencjonalnością, jej istotna wartość polega na odkrywczym, zaskakującym ujawnianiu utajonych w języku zależności znaczeniowych i przedmiotowych („Rozgiąłem łuk przestrzeni w sklepieniu stuleci...”, J. Przyboś). Skłonność do odległych kojarzeń metaforycznych jest jedną z charakterystycznych cech nowatorskich kierunków poezji XX-wiecznej — zarówno tych, które widzą w przenośni świadomą konstrukcję intelektualną (Awangarda Krakowska), jak tych, dla których staje się ona środkiem przekazu nie kontrolowanych, podświadomych stanów psychicznych (surrealizm).
wiem Sylwek co to jest przenośnia ale jakoś ciężko jest mi wyobrażać sobie i pamiętać, ze nie tak daleko od Kielc mam gdzie połazić i że mam nie tak daleko od domu górki a raczej pagórki
chciałabym tylko, zeby GŚ były mniej więcej takie jak KArkonosze to już by było gdzie chodzić....ale ponieważ GŚ są leciwe to i nie są zbyt duże...chyba musze miec to na względzie...
ale i tak Twoich wypadów w góry (i to jak częstych) będe Ci zazdrościć
ale jakoś ciężko jest mi wyobrażać sobie i pamiętać, ze nie tak daleko od Kielc mam gdzie połazić i że mam nie tak daleko od domu górki a raczej pagórki chciałabym tylko, zeby GŚ były mniej więcej takie jak KArkonosze to już by było gdzie chodzić....ale ponieważ GŚ są leciwe to i nie są zbyt duże...chyba musze miec to na względzie...
ale i tak Twoich wypadów w góry (i to jak częstych) będe Ci zazdrościć
