Smierć w Tatrach...

[mefistofeles]

czepiasz się poety - przyznasz, ze opis piękny i przemawiający...

[laura palmer]

....trza więc będzie dalej kombinować nad miejcem pochówku

dobrze, sprzedam Ci ten patent bo Cię lubię.
W stawie Iwona, w stawie. Co malo tam cial? się tak rozkladają i nikt ich nie wyrzuca z tego stawu, jedno więcej nie zaszkodzi, a i liga ochrony przyrody sie nie przypierdoli

[caatoosee]

Moze troche drastyczny hehe ....ale trzeba odstraszyc takich gagatkow,
Nie zapominajcie ze gory nie sa niczyja wlasnoscia .Nie chcialbym ogladac resztek mozgu na szlaku .Ja tam jade odpoczac , zmeczyc sie, wyluzowac ,

Jak ktos chce to zrobic to w swojej pywnicy albo na strychu .

[mefistofeles]

resztek mozgu na szlaku

zwykła kałuża krwi na kamieniu nie wygląda zachęcająco, a taki mózg pewnie tym bardziej.

[Wilu]

swoją drogą ciekawe czy zawsze spada się na szlak, pod nogi turystów

[Mariusz]

Nie chcialbym ogladac resztek mozgu na szlaku

Nie ma szans, wszystko zjedzą ślimaki!

[piotr35]

Z tymi ślimakami to trochę przesadzacie

[prezes]

Z tymi ślimakami to trochę przesadzacie

wiesz... ślimaki też są czasem głodne a jak się trafi taki móżdżek mmmm...

[Keczup]

A ja tam mam gdzieś, gdzie moje ścierwo zgnije po śmierci. A ślimaki zapewne by się porzygały . Ponadto nigdy, w górach będąc, nie zakrzątam sobie głowy, że zaraz z mojego powodu toprowcy i koroner mogą mieć robotę. Bo ja w góry mózg zabieram. Nie po to by mi się wylewał

[cyganeria]

noo ja raczej tęz nigdy nie trace czasu na przemyślenia że moge tam zostać na zawsze... tak swoją drogą to z jednej strony i tak chyba najbardziej woilałabym żeby mje szczątki pozostały własnie tam. noo tylko raczej nie pływające w czarnym stawie czy jezcze jakimś innym tatrzańskim "oczku wodnym" no ale generalnie nigdy nie myśle ze moge nie wrócić i jak do ej pory zawsze wracałam

[piotr35]

Moze jakiś film pt."Żarłoczne tatrzańskie mózgojady-Ślimaki".Odstraszy turystów czy przyciągnie-poważny temat a ja żartuję niesmaczne.

[chief]

w ciągu dnia góry wydają się być przyjazne, lecz gdy zajdzie słonko, to zaczynają przybierać zupełnie inna postać. Szczególnie można tego doświadczyć podczas graniowych biwaków. Nagle z tych pięknych szczytów i turni robią się odpychające, ciemne i chłodne kontury. Zero przyjaźni, jedynie smutek i samotność.
Wtedy czasem przychodzą mi myśli, ze nie chciałbym umierać w górach powoli, bo chyba nigdy nie czułem się bardziej samotny, jak tam podczas biwaków.

[laura palmer]

a mi się najbardziej przyjazne wydaja nocą.
w każdym innym miejscu czyhają niebezpieczeństwa. A tam? żywej duszy, nikt mi nic nie zrobi, nikt mni nie widzi, a jak księzyc w pelni, to wszystko jest jak dzień.
kiedys balam się nocy, ale po nocnych wspinach przestalam. Góry byly lagodniutkie, ciche, tylko nasze.

[piotr35]

Chief co ty piszesz!Chyba chcesz wszystkich zniechęcić do gór po zmierzchu .

[Szarotka]

Chyba chcesz wszystkich zniechęcić do gór po zmierzchu

Chief ma trochę racji...noc sama z siebie jest...ponura i mroczna Do tego jak masz "jesienne" warunki to robi się sceneria jak z horroru ...aczkolwiek może być też pięknie...jak napisała Laura.

[piotr35]

Obstaję przy swoim-góry również nocą są piękne Przekonałem się o tym kilkakrotnie.

[chief]

Chief co ty piszesz!Chyba chcesz wszystkich zniechęcić do gór po zmierzchu

ja nie pisałem, ze są beee, ale bardziej chłodne i nieprzyjazne. Idąc nocą, ale mieszkając w schronisku, tego się nie odczuwa, ale biwakując na grani, szczególnie solo, to ta atmosfera się pojawia.

w każdym innym miejscu czyhają niebezpieczeństwa. A tam? żywej duszy, nikt mi nic nie zrobi

a o misiach słyszałaś ?

kiedys balam się nocy, ale po nocnych wspinach przestalam

jak się cos działa w nocy to inna sprawa.

[piotr35]

Chyba jasna sprawa,że nie piszemy o noclegu w milutkim schronisku.Nocleg w górach(juz pisałem)całkiem przyjemnie może być.

[MiG]

w ciągu dnia góry wydają się być przyjazne, lecz gdy zajdzie słonko, to zaczynają przybierać zupełnie inna postać. Szczególnie można tego doświadczyć podczas graniowych biwaków. Nagle z tych pięknych szczytów i turni robią się odpychające, ciemne i chłodne kontury. Zero przyjaźni, jedynie smutek i samotność.

Nie miałem okazji biwakować w Tatrach, ale w innych górach - owszem. Przy samotnych biwakach prawie zawsze pojawia się trudno wutłumaczalny niepokój, po prostu nie czujemy się tak pewnie jak w domu czy w schronisku. Każdy szmer i szelest wydaje się wtedy podejrzany, a wyobraźnia potrafi płatać niezłe figle .

[wieczor22]

Śmierć w górach -czy można ją uznać jako piękną ?? jak by nie patrzeć "żyjemy po to żeby umrzeć" i to może się wszędzie zdazyc nawet siedząć czy chodząc chwila nie uwagi i nieszczęście gotowe Także trzeba wszedzie uważać raz będąc w górach jeden z mieszkańców powiedział- "że chodzenie po górach jest jak gra w szachy trzeba wiedzieć gdzie zrobić następny ruch"