No to do dzieła...
Pierwszy ranek w Betlejemce...o dziwo słoneczko za oknem. Zaczynamy kurs od treningu na schodach, budząc obawy o wytrzymałość obiektu u kierownika Słamy
Do głów wspinaczkowych laików wpada coraz więcej nowych informacji....zaczynamy czuć więzi z tematem:
Najwyższy czas pobawić się w terenie. Na hasło: "kto pierwszy toruje drogę w kopnym śniegu?"...wszyscy nagle wykazują zainteresowanie niebem i górkami
Na szczęście miejsce ćwiczeń okazuje się być niedaleko Betlejemki, kawałek za stacją meteo 
więc nasz Dorek dzielnie toruje całą drogę.Nataszka od razu zgłasza się ochoczo do roli ofiary (uffff 
) ...no i zaczynamy symulację wpadania do szczelin 
Adalek zakładający stanowisko z szabli śnieżnej podczas ratowania Nataszki.Fota poniżej to obraz pełnego sukcesu akcji
Czas mija nam bardzo szybko na kolejnych próbach,zakładaniu różnych stanowisk,zamianie ról...Monika cierpliwie przekazuje i demonstruje nam kolejne porcje wiedzy. Kiedy przyszła kolej na mój skok w śnieżną przepaść...brrr...ale raz kozie śmierć. Udało się,wiszę sobie elegancko...moje życie w rękach
tak drobnych ludzików jak Natali i Adalek ...Murowaniec na wprost mnie...tylko patrzeć jak ktoś TOPR wezwie ...ludziska(wycieczki) chodzą sobie...a ja wiszę i udaję "zielarza" Na mnie wypadło im przećwiczyć wyciąganie metodą Flaszencugu ....kurcze..ta lina mogłaby ciut mniej trzeszczeć Na sam koniec ćwiczymy prusikowanie -na to najbardziej czekałam. Podobało mi się
Po powrocie do "domku" zasłużony obiadek i kilka słów wykładu
Ja tam do swojego spiwora nic nie czuje...
Bo i jak to sprawdzic? Trzeba by reke wsadzac 
daaaaaleko mi do instruktorki, łoj..baaardzo daleko