Zdarzyło się w Beskidzie Niskim.
Postanowiliśmy wybrać się z miejscowości Bodaki do wioski obok Wapenne na basen. Zapowiadała sie fajna wycieczka, godzinke w jednę, godzinke na basenie i godzinka na powrót. Żeby tam dojść trzeba było przejść przełączą z jednej doliny w drugą. Najszybsza droga wiodła przez nieznakowaną ścieżke używaną przy wyrębie lasu. Tu uwaga - Beskid Niski jest na tyle niski że nawet będąc na "szczycie" cały czas jest się w lesie. Utrudnia to nieco orientację.
No i wybraliśmy sie, była niedziela ok 12 więc planowaliśmy powrót z zapasem na 16.
No i idzeimy idziemy ścieżka rozwidla się co jakieś 200m, w końcu sie kończy. Zeszliśmy na przełaj w stronę domów które wydawały się być zabudowaniami Wapiennego. Nic z tego - okazało się że zeszliśmy z drugiej strony góry.
Miescowy wytłumaczył nam drogę jak dojść w 30 min do Wapiennego. Tłumacząc drogę kazał skręcić w prawo przy krzaku "czegośtam". Przytakneliśmy zgodnie. Po 20 minutach pada pytanie:
- gdzie mielismy skręcić?
- przy krzaku "czegośtam"?
- ale jak to wygląda?
- nie mam pojęcia.
Więc idzemy dalej na czuja.
Idziemy idziemy (półtorej godziny) i wychodzimy w miejscu z którego zaczeliśmy wycieczke!
Było ok 16-17. Postanowiliśmy spróbować jeszcze raz bo okazało się że pomylilśmy drogi na samym początku przy wyjściu z Bodaków. Szło nas trzech - jeden uczestnik wycieczki zwątpił jednak w nasze umiejentności orientacji stwierdziwszy że z nas dupy
- zasugerował kupienie kompasu i wrócił do chaty gdzie mieszkaliśmy.
Tak więc idzemy we dwóch nową ścieżką. Po godzince jesteśmy na odkrytym basenie wśród górek Beskidu - relax, piwko, sielanka.
Wracamy.
Nasza droga powrotna zaczynała się podejściem ale zauważyliśmy równoległą dróżką obok bardziej płaską - pewnie się złączą pomysleliśmy i idzemy beztrosko dołem.
Idziemy, idziemy, idziemy. Myśle sobie zaraz zobaczymy naszą dolinkę, Bodaki i Bartne. I widzimy piękną dolinkę w promieniach zachodzącego słońca.... tylko niestety to znowu dolinka z Wapiennem. Zrobiliśmy kółko.
Lekko poddenerwowani myślimy o powrocie szosą nokoło tych cholernych gór. Po krótkiej analizie sytuacji stwierdzamy że zajełoby to z 3 godziny wiec decydujemy się sprubować jeszcze raz. Miejscowy wsakazł drogę i ruszamy.
Słońce zachodzi. robi się ciemno, wchodzimy do lasu.
Idziemy idziemy idziemy. Ścieżka wydawała się być prosta jak autostrada. Po półtorej godzinie znajdujeny po raz drugi tą samą porzuconą przez kogoś kurtkę na gałęzi. W tym momencie uwieżcie - przeszły mi ciarki po plecach!
Jest już dobrze ciemno, księzyc na szczęście trochę oświecał drogę.
Szwędaliśmy się tak jakieś następne dwie godziny. Nastroje lekko siadały myśimy już o spaniu w lesie. W pewnym momencie dochodzimy jakby do pionowej sciany. Co to do cholery. Podchodzimy bliżej bliżej (ciemno jak w d...) metr przed przeszkodą okazuje się że to drzewo które spadło na drogę. Było tak gęste i wielkie że przchechodziliśmy przez nie z 5 minut po gałęziach ponad setkami świetlików. Doszliśmy do wniosku że to Góra Mordoru nie chce nas wypuścić i wykorzystuje wszystkie możliwe środki.
Dotarliśmy do jakiejś polanki, zjedliśmy ostatniego snickersa. Postanawiamy nie włóczyć się wiecej tylko poczekać do rana.
Odeszłem na chwilkę na bok w krzaczki... patrze, słucham. Słyszę potok i widze mostek przez który przechodziliśmy wychodząc z Bodaków. Jesteśmy jakieś 500 m od chaty....
Do bazy dotarliśmy ok 23 -24. Długa to była wycieczka. Następnego dnia dowiedzieliśmy się że nie byliśmy pierwszymi którzy szli na basen w Wapiennym z przygodami.
Może jak się to czyta,to nie wydaje się śmieszne...ale uwierzcie mi ....ja to ciągle widzę,jak by to było przed chwilą...a adidaski miałam takie śliczne...zielone 
Na szczęście wybiłem to sobie z głowy i założyłem "normalne buty". I choć mnie obcierały cieszyłem się skacząc sobie po skałach na Orlej, że nie mam na nogach adidasów.
)więc dodam jeszcze,że na słowo "świstówka" od razu patrzymy na siebie z bratem znacząco 
i na zbieranie jagód, których tego roku był niesamowity urodzaj.
P.S. Od tej pory, nawet na kilkugodzinny „spacer górski” nie ruszam się bez latarki. 
Po przejściu "kawałka" drogi pojawił się bus 