NA POPRAWIENIE HUMORU cz.II

[mefistofeles]

A z czym Ci się kojarzy rozsądek... ??

Z tym, że każdy ma swój i nie można dorosłych ludzi traktować jak dzieci. Tyle.

Zaznaczam - sam jeżdżę w kasku, ale robię to dobrowolnie.

[andy67]

PS Chyba się mały rowerowo - kaskowy OFF TOP zrobił

Ważne że nie polityczny

[gosia d]

Alu,
twoje relacje są naprawdę NA POPRAWĘ HUMORU, dzięki nim patrząc na ekran monitora, można chociaż na chwilę przenieść się na górskie szlaki.
Dziękuje za podzielenie się swoimi wspomnieniami.
Pozdrawiam

[Zakochani w Tatrach]

O ... Gosia... dawno na Forum nie zaglądałaś, a jeszcze dawniej nic nie pisałaś .... tym bardziej cieszy mnie, że Ci poprawiłam humor naszymi wirtualnymi wycieczkami po pienińskich szlakach .
Przy dzisiejszej "psiej" pogodzie nad morzem, napisałam coś o pobycie w Tatrach, to sobie znów poczytasz .
Wybieracie się gdzieś w góry w wakacje lub na jesień ?

Zawsze przy bacówce pod Rozdzielami wspominamy waszą sympatyczną trójkę - w tym roku też ..... przy bundzu oczywiście .

Pozdrawiamy serdecznie - tym razem z nizin .

[gosia d]

Prawda jest taka, że faktycznie przez ostatni rok rzadko tu zaglądałam, dużo się działo (choroby, pogrzeby...), miałam niewiele czasu, mam nadzieję, że ten czas mamy za sobą. W ubiegłym roku udało nam się w październiku wyrwać 3 dni w Zakopanym, dla złapania oddechu po serii mocno przykrych wydarzeń, niestety po naszym powrocie mieliśmy kolejny pogrzeb bliskiej osoby...
W tym roku w czerwcu byłam 3 dni w Zakopanym, ale praktycznie bez chodzenia po górach, jedynie odwiedziliśmy Kościeliską, aby zobaczyć na własne oczy jak wygląda teraz po tej świątecznej wichurze.
Mamy cichą nadzieję na wyrwanie 4 dni teraz w sierpniu na typowe łazikowanie po tatrzańskich szlakach (wszystko w rękach szefa mojego męża), po cichu liczę, że może się uda...

[Zakochani w Tatrach]

Ja miałam taki fatalny okres dwa lata temu, ale doszłam do siebie właśnie w Tatrach.

Mamy cichą nadzieję na wyrwanie 4 dni teraz w sierpniu na typowe łazikowanie po tatrzańskich szlakach (wszystko w rękach szefa mojego męża), po cichu liczę, że może się uda...

Życzę Wam Gosiu żeby się udało - tam zapomnicie o wszystkich złych momentach ...
Takie jest życie - raz dobrze, raz niekoniecznie i nie ma na to rady, trzeba się z tym zmierzyć i jakoś to przeżyć .