A te przypadki są mi też znane.dagomar pisze:tzn co, uprawiają sex grupowy w biurze ?
Seks grupowy raczej nie, taki normalny się trafiał. A i czasami ostro popito, szczególnie na ówczesnych integracjach. Ja miałem takie raz w roku przez tydzień. Do dziś pamiętam taką w Ustroniu, po górach pochodziliśmy, wódeczki popiliśmy... Ale to miało dobre strone, jak np popiłem z kolegą Lublina (Jacek, pamiętasz?) to potem jak człowiek był w potrzebie bo akurat w Koszalinie śrub M8 zabrakło to Jacek się podzielił czym miał i odwrotnie.krzymul pisze:A te przypadki są mi też znane
Bez przesady, takich szczytnych słów raczej nie używano, raczej to było coś w rodzaju ambicji zawodowej aby w miarę możliwości, a z reguły tym było kiepsko, to się człowiek starał to robić przyzwoicie.krzymul pisze:Chodziło mi o to, że kiedyś dawali z siebie wszystko dla ojczyzny
Teraz też bywa, choć nie zawsze, szkoda, że umiejętności często nie dostaje. Czasami bywa tak, że na oko widzisz "nieporządek" w jakiejś konstrukcji, widzisz łatanie problemu metodą dookoła Wojtek, gdy prawidłowe rozwiązanie aż się narzuca. Stoisz na światłach, za których projekt ktoś wziął ciężkie pieniądze, a które w godzinach szczytu są wyłączanie, gdyż korkują ruch o wiele skuteczniej, niż zwiększony ruch, gdy proste, logiczne i jedyne rozwiązanie każdy kierowca ma w głowie. Najbardziej drażni, że kiedyś ktoś brał kasę, robił, odpowiadał za to i, w miarę możliwości PRLu było to zrobione najporządniej, jak się dało nawet, jeśli przy okazji połowa materiałów poszła do żyda.Janek pisze:to było coś w rodzaju ambicji zawodowej
Ale to my widzimy, ja, stary śrup, i Ty, w sile wieku, Krzymul pewnie też . A co na to nasi młodzi koledzy? Ciekawe czy się wypowiedzą?dagomar pisze:bo kiedyś w pracy miał kolegów, dzisiaj ma spotkania integracyjne i rywali do stołka, do zwolnienia, do awansu. A co do "jakości" inżynierów, córka , mgr inż.arch., pracuje w biurze architektonicznym, oczy ze zdumienia mi (i jej) wyłażą, jakich podstaw, wręcz kanonów mechaniki, nie łapią jej koledzy (oraz szefowie). Za to na pewno pięknie rysują.
Dokładnie właśnie tak.Janek pisze: Bez przesady, takich szczytnych słów raczej nie używano, raczej to było coś w rodzaju ambicji zawodowej aby w miarę możliwości, a z reguły tym było kiepsko, to się człowiek starał to robić przyzwoicie.
Janek pisze:Z pewnych informacji, które do mnie docierają wnioskuję, że dziś karierę w firmie robią beztalencia, nieuki, lizusy i przydupasy
Janek pisze: jestem pewien, że młodzi kwalifikacje mają. Ale jeśli są traktowani w firmie jako "żywe przedmioty", to wcale się nie dziwię, że im nie chce się wychylać!
A dlaczego pani Krysia a nie pan Stasio ?Żabi Koń pisze:Niestety żeby Wam tak miło nie było, to muszę niestety napisać, ze często w pracy jest taka pani Krysia, która pracuje tam "od zawsze", jest "bardzo ważna", mimo, że na jakimś dupnym stanowisku i ni w ząb nie czai jak używać Excela, w którym codziennie pracuje. Zachodzi też pewne podejrzenie, ze gdyby siadł tam ktoś kto czai to diabelskie narzędzie, to by się okazało, że pani Krysia robi 1/8 etatu. No, ale pani Krysia musi być i koniec.
Po pierwsze, to moja działka jest zupełnie inna, a po drugie, to ta wiedza o pieczątkach za szeroka nie jest. Z pewnością świat by się nie zawalił bez pani Krysi, a pewnie młoda krew by dała kopa.Janek pisze:natomiast nie zdziiwiłbym się gdybyś Ty przy całej wiedzy informatycznej tego nie wiedział.
Akurat u mnie były same panie. Cóż zrobić! Panom też nieraz pomagamBasia Z. pisze: A dlaczego pani Krysia a nie pan Stasio ?
. Wszystkim pomagam, bo miły ze mnie facet. 
, polecić komuś jakąś książkę z opracowanym zagadnieniem do przerobienia w domu - książek w końcu nie brakuje I wsio... i nie są za bardzo skore do samodoskonalenia odnośnie narzędzia pracy którym się posługują (albo mają posługiwać) w pracy...Żabi Koń pisze:czują się "ważne". Arogancja aż bije po oczach.
Tak się dziwnie składa, że od indywidualisty do rewolucjonisty, bardzo bliska droga.Żabi Koń pisze:Ja jestem rewolucjonistą? Chyba żartujesz! Ja jestem tylko indywidualistą.
