Lawiny

[Szarotka]

Chciałam tu wrzucić fajny opisik tego,co się dzieje z człowiekiem jak jedzie z lawiną...nie zdążyłam w domku-może jutro. Zastanawiam się dlaczego bedąc zimą nie mam tzw. śniegowstrętu, jaki mam w maju-czerwcu. Dlaczego mam pietra schodząc po starym płacie śniegu z Koziej D. w maju a zimą czuję się trochę pewniej,przecież to bez sensu,nie uważacie?

[Dorian]

Dlaczego mam pietra schodząc po starym płacie śniegu z Koziej D. w maju

Sama napisałaś że po starym śniegu, czyli wygląda on i jest jak chropowaty beton. Na takim śniegu w razie poślizgu to i dobre spodnie mogą Ci nie pomóc w pocharataniu sobie zgrabnej du.ci no i zatrzymać się można na kamorach. A co do śniegowstrętu to tu pewnie działa psychika, w zimie wiesz że jest i musi być śnieg, a w czerwcu już niekoniecznie. A tak wogóle to teraz masz już raki i problem z głowy

[Olav]

A moze dlatego, ze jak zauwazyl kolega na tym czerwcowym można sie poobijać, a zimą, to jest jego tyle, ze kaplica i po problemie jak lawina pociagnie

[Dorian]

a zimą, to jest jego tyle, ze kaplica i po problemie jak lawina pociagnie

No tak, właściwie to jest najlepszy okres aby teściowej pokazać na własne oczy uroki naszych piknych Taterek

[Olav]

No tak, właściwie to jest najlepszy okres aby teściowej pokazać na własne oczy uroki naszych piknych Taterek

Ja tam moją przyszlą teściową lubie, ale moze wlaśnie dlatego, ze jest dopiero przuyszłą T. ??

[mefistofeles]

"Jak zasypie już te drogi oddechowe to oczywiście uduszenie murowane (śniegiem murowane, choć nie iglo). A uduszenie jak wiecie zostaje człowiekowi na zawsze..."

cytat z http://www.survival.infocentrum.com/s/lawiny.html


PS Szukam zdjęcia tej słynnej tabliczki z Murowańca (z lawinami zapier... pod górę) - jakby ktoś miał to na mejla plisssssss

[Luki]

mefistofeles już prawie od miesiąca fota wisi na forum


http://tatry.bozym.com/viewtopic.php?p= ... ght=#14245

[Szarotka]

Maciej Kuczyński ” Tatrzańskie Dramaty”
Lawiny

"Wyobrażenia tych, którzy sami nigdy nie byli w lawinie i, w najlepszym wypadku, widzieli ją tylko z daleka, są całkowicie fałszywe. Te miękkie płatki osiadające puchową pierzynką na dachach, ulatujące za lada powiewem, te puszyste zaspy, w których nurkują dzieci, te iskrzące się czapy na świerkach, sypiące się z gałęzi na głowę srebrzystym, migotliwym welonem - gdy zbiorą się w masę i runą w dół zbocza, zmieniają swą z pozoru delikatną naturę. Stają się brutalną i morderczą siłą.
Wyobrażenia tych, którzy sądzą, ze upadek z lawiną może być zabawną, czy podniecającą przygodą dla tego, kto wie, jak się ma zachować, jak trzymać głowę w górze, jak pływać rękami, są naiwne i pozbawione podstawy.
Pokrywa śniegu leżąca na zboczach nie jest jednolita, układa się warstwami. Świeży opad osiada, krzepnie, wiąże się z podłożem, a na jego powierzchni mróz i słońce często wytwarzają lodową glazurę. Gdy spadnie na nią nowa warstwa śniegu, nie związana z tym starszym podłożem, łatwo ześlizguje się po nim pod własnym ciężarem. Świeża, miękka kołdra puchu jest równie niebezpieczna jak wilgotne od deszczu, jesienne, czy wiosenne, słońcem nadtopione śniegi, nasiąknięte wodą i tak ciężkie, że nie mogą się utrzymać w nachylonym terenie. Byle drgnięcie sprawia, że rusza część lub całe śnieżne pole. Jeśli znajduje się na nim człowiek, zrazu nie odczuwa grozy położenia. Jedzie. Siedzi na zsuwającym się śniegu i może mu się wydawać, że jak na sankach dojedzie do podnóża zbocza, gdzie wszystko się zatrzyma. Po chwili pojmuje, jak bardzo się mylił. Spowity kłębami wzbijającego się pyłu, przestaje cokolwiek widzieć, zaczyna się dusić. Śnieg nabiera prędkości, nierówności podłoża dzielą, tną i ryją jednolite pole, którego nurty i potoki biegną różnymi torami i wzajemnie zderzają się ze sobą. Wplątany między nie człowiek już nie kontroluje swego położenia, spada, jakby został pchnięty, czy rzucony.
Denne warstwy lawiny hamowane podłożem, posuwają się wolniej. Górne, czym wyższe, tym prędzej pędzą po nich, tworząc poprzeczne fale sunące po cielsku lawiny do jej czoła. Zwalają się na plecy, sypią się na głowę, zrywają plecak z ramion, zwlekają ubranie, łamią ręce i nogi. Co gorsza, orzą ciałem po sterczących ze zbocza skałach i ostrogach, mielą je razem z porwanymi głazami. Jeśli człowiek nie od razu zostanie przykryty, lawina i tak go pochłonie. Nogi znajdujące się niżej niż głowa zostają schwytane przez głębsze, wolniej sunące pokłady. Uwięzione, zostają z tyłu. Tułów, popychany szybciej, zostaje obrócony, człowiek pada głową w dół zbocza. Śnieg trzyma stopy jak kleszczami, wciąga je niby kotwice pod fale. Zapada ciemność, jest ciepło, brakuje oddechu, ciężar tłoczy ciało. Nie ma już dołu i góry. Wreszcie lawina zwalnia i na koniec staje. Jest teraz rozgrzaną tarciem, nadtopioną, półpłynną, lecz znów szybko krzepnącą masą. Ściska i tłoczy ciało ołowianym ciężarem. Odbiera oddech, zgniata płuca, wtłacza śnieg do nosa, ust, uszu. Dusi."

No i co Wy na to? Bardzo obrazowy opis, prawda?

[mefistofeles]

Tekst swietny - na tyle, ze postanowilem raz jeszcze przemyslec swiateczny wyjazd na Babia...

mefistofeles już prawie od miesiąca fota wisi na forum

Dzieki! Pytanie takie: czemu tam byly tylko 4 oficjalne stopnie - kiedy to sie zmienilo?

Choc swoja droga slyszalem, ze zjawisko opisane w punkcie piatym rzeczywiscie moze zachodzic - kiedy duza lawina przekroczy dno doliny moze pojsc troche w gore. brrrrr

[Szarotka]

Tekst swietny - na tyle, ze postanowilem raz jeszcze przemyslec swiateczny wyjazd na Babia...

Eee, no ja nie chciałam odstraszać ale właściwe zrozumienie tematu pomaga,każe myśleć,nie lekceważyć pewnych zjawisk Sama widziałam zupełnie nieodpowiedzialne zachowanie ludzi zimą w górach. Nie tylko sami ryzykują ale i narażają innych i to już nie jest zabawne

[Dorian]

Nie tylko sami ryzykują ale i narażają innych i to już nie jest zabawne

Iwona pewnie pisze o mnie, dość że sam poszłem na przełęcz pod Kopą Kondracką to jeszcze Ją pociągłem za sobą o Wiesiu nie wspominając. Hehe tylko Jacek był mądrzejszy i nie poszedł z nami

[Szarotka]

Iwona pewnie pisze o mnie, dość że sam poszłem na przełęcz pod Kopą Kondracką to jeszcze Ją pociągłem za sobą

Szłam na Przełęcz z pełną świadomością, nikt mnie nie zmuszał ale tak sobie myślę,że faktycznie teoria a praktyka to w górach dwie różne sprawy,no bo kto bedzie pamiętał o "pozycji na kota",czy podniesieniu nóg z rakami do góry,albo o odrzuceniu kijków,plecaka, jak lawina zacznie go wlec w dół.

[Szarotka]

Siła nacisku spadającego sniegu może wahać się od 5 do 50 na metr kwadratowy, a maksymalnie może dochodzić nawet do 100ton na każdy metr kwadratowy podłoża.Jedna z największych lawin,jakie spadły w polskich Tatrach (19 IV 1970 w Kotle Goryczkowym) przemieściła 240tyś metrów sześciennych materiału! jest to wielkość równa 1/3 objętości warszawskiego Pałacu Kultury.

[Marcin15]

a maksymalnie może dochodzić nawet do 100ton na każdy metr kwadratowy podłoża

hmm troche dużo

[Szarotka]

hmm troche dużo

bo to ogólnie o lawinach....a nie tylko tych tatrzańskiach Im więcej o nich czytam,tym bardziej się utwierdzam w przekonaniu,że człowiek ma baaardzo znikome szanse na przeżycie Nawet,jeśli leży przysypany "niewielką" ilością śniegu, to i tak działają tak duże siły nacisku,że się nie wygrzebie, a do tego nie ma bladego pojęcia gdzie dół, a gdzie góra

[Dorian]

Hehe, najlepsze jest to że Iwona zaczeła czytać o lawinach dopiero jak wróciła z Tatr. Iwona,ciekawe czy teraz poszłabyś tak chętnie jak w lutym

[Szarotka]

Iwona,ciekawe czy teraz poszłabyś tak chętnie jak w lutym

Jeszcze chętniej Dori, jeszcze chętniej! Adrenalinka ....a o lawinach czytałam wcześniej

[aska]

Niestety ale była taka lawina, która zeszła w dolinę i podeszła do góry, wbijając się w przeciwległe zobcze; szlak który tamtędy biegnie był powszechnie uważany za bezpieczny. To była chyba najwieksza tragedia w Tatrach po słowackiej stronie (okolice Popra. plesa)

[Szarotka]

była taka lawina, która zeszła w dolinę i podeszła do góry

to pewnie stąd to stwierdzenie,że przy 5 lawinowej lawiny "zap..." do góry. Mnie ciekawi natomiast to,czy i za ile lat, ludzie wymyślą coś,co pozwoli turystom bezpiecznie poruszać się po górach zimą

[aska]

a myslisz, że da się kiedykolwiek ujarzmić przyrodę?