Czerwcowy ranek, jednocześnie moje imieniny, więc w drogę.
Na szczęście droga do Moka nie obfituje wczesnym rankiem w tłumy ciekawskich, a Mięgusze w porannym słońcu brzmią okazale.
Po trochę przydługim posileniu się w schronisku powolutku i bez pośpiechu wyruszyłem w stronę Dolinki za Mnichem, po drodze sycąc się górską przestrzenią dookoła. Nadal na trasie cisza.
Tylko Mnich...
i jego wyższy kolega Zadni Mnich...
stali na straży uroczej Dolinki
Mnichowe Stawki były mocno przepełnione wodą napływającą z resztek topniejącego jeszcze śniegu
tak że trzeba było je trochę obejść z lewej strony, w Wenecji takie zjawisko nazywa się Aqua Alta.
Powoli dochodzę do Wrót Dr Chałubińskiego, więc widok się poszerza.
Jednocześnie widzę, że Mnicha już ktoś zdobył.
Na przełęczy widok na strone słowacką i cudowne stawy Ciemnosmreczyńskie
Teraz w dół gubiącą się wśród traw dawną ścieżką
I nagle zdziwienie. Nie jestem sam w tej dolinie, coś szybko płynie po powierzchni wody i na pewno nie jest to duża ryba, więc co?
Gdy już zbiegłem nad staw Słowacki Loch Ness zapadł się pod wodę
Teraz pomiędzy wyrośniętymi kosówkami nad Niżni Ciemnosmreczyński Staw
i w dół do Ciemnosmreczyn przypomnieć sobie Krzak Dzikiej Róży Jana Kasprowicza
Nadeszła pora na dłuższy posiłek Kobylej Dolince z widokami w tle
I na Zaworach
Skąd parę kroków na Gładką i już znajome Pięciostawiańskie klimaty
Jeszcze ostatnie skinienie w stronę Liptowskich Kop...
i juz jestem w dole
Jeszcze wieczorne zejście do Palenicy i wycieczkę mogę zaliczyć do niezapomnianych.
Czas Przejścia Pol. Palenica - Moko- Wrota Chałubińskiego - Ciemnosmreczyny - Gładka - Pol. Palenica : 10h
...
Wydaje mi się szlak dochodził do brzegu stawu (tak jak teraz) - tam jest chyba nawet ławeczka - po czym szedł przy brzegu, ale ten odcinek całkiem pokrył się kosówką 