, 
Wiem co masz na myśli, ale będę się przynajmniej upierał przy terminologii - prawdziwy HDR, to taki zrobiony z kilku różnych zdjęć, o różnych czasach ekspozycji. To o czym piszesz, to tylko pseudo-HDR, jak dla mnie tylko namiastka prawdziwego. Jak dobrze wiesz, można nim podciągnąć to i owo, ale w większości przypadków efekt nie tak dobry, jak w przypadku kilku różnych klatek.Kert pisze:HDRa jak najbardziej można z jednej klatki.
Robiąc fote zapisujesz w Rawie a późniejsze wywołanie z różnym EV daje poszczególne klatki pod dalszą obróbke. Zyskuje się to , że z jednego pliku na pewno będzie nieporuszone;)
Ze swojego skromnego doświadczenia wiem, że Tatry przy sprzyjających warunkach bywają na tyle oczojebne , że poprawianie jeszcze tego bywa przesadą.
Sam popełniłem ze 3 lata temu kilka tatrzańskich hdr-ów… do dzisiaj mi wstyd
ale każdy ma prawo widzieć jak chce
.Kolorystyka jak najbardziej zastana, tonalność dostosowana do ograniczeń aparatu i monitora, ale w końcu fotografia to tylko pewna interpretacja rzeczywistości, a nie jej wierne odwzrorowanie. Napisz co i się konkretnie nie podoba, a spróbuję się do tego ustosunkowaćJadzia pisze:Przywykłam do oglądania Twoich naturalnych Tatr...a jeśli "robionych", to w sposób niepodpadający...
Tu jednak wyraźnie widać ingerencje PSujka jakiegoś rodzaju...
Kadry fajowe, ale myśle ze spokojnie mozna było skorzystac z kolorystyki i tonalności zastanej
Mi się podoba własnie dlatego, że na tych fotach wrecz sakralnych dla wielu, Tatr (nie przeczę, też częściowo mam takie spojrzenie) można powiedzieć, ze zostały złamane pewne konwencje. Hm.. nie wiem, ja mam taki pogląd, że nie zawsze wszytsko na foto musi być przedstawione całkowicie tak jak w realu. Datego może tez nie jestem przeciwna używaniu Ps'a czy innych programów. Oczywiscie w granicach przyzwoitości. Ale mi się czasem podoba taka zabawa i eksperymentowanie fotografią i przedstawianie czegoś w sposob niekonwncjonalny. Nawet jeśli są to zdjęcia tych mistycznych Tatr. To grzech albo profanacja? Nie sądzę. Dla mnie tutaj to ciekawa gra kolorystyki, której choć nie ma w rzeczywistości, to można ją uznać także jako sztukę. Cała fotografia to sztuka, tylko każdy fotograf ją inaczej postrzega. Że przesadzone? Dla jednych pewnie tak, ale ja moge iść powiedzmy do muzeum narodowego w krk i tam moge wskazać tysiące przesadzonych przedmiotów nazywanych dziełami sztuki. inną kwestią jest to że prawdziwej fotografi HDR nie zobaczysz bo żaden zwykły monitor itp nie wyświetli zdjęcia o tak szerokiej dynamice. Prawdziwy HDR z tego co pamiętam zapisywany jest z głebią conajmniej 32bitową. To co widzi się na monitorze to tylko LDR (Low Dynamic Range) czyli taki pseudo spłaszczony HDR. Są podobno specjalne monitory(kontrast 50000:1 a może i nawet o większym)które potrafią wyświetlić obraz o niesamowitej dynamice ale to raczej na razie nieosiągalneAltair pisze:prawdziwy HDR, to taki zrobiony z kilku różnych zdjęć, o różnych czasach ekspozycji.
Wszystko to prawda, trzeba wciąż szukać i nie popadać w samozadowolenie, dlatego dziękuję wszystkim za odzew, choć za dużo konkretów to nie przeczytałemKert pisze:Fotografia często jest subiektywnym odzwierciedleniem tego co widzimy. Choćby klasyczną burzę w górach, inaczej odbieramy będąc tam, a inaczej ona faktycznie w rzeczywistości wyglądała. Pokusa przyciemnienia, stworzenia groźniejszej atmosfery niż była realnie jest w takim przypadku naturalna i podchodzi pod określenia bo ja to tak widziałem, tak czułem.
Wniosek szukać trzeba i to w zakresie techniki jak i kadrowania no i najważniejsze żeby to nam jako autorom sprawiało przyjemność.
napisales to o zdjeciu po "klasycznej" jak to nazwales obrobceAltair pisze:Jak dla mnie jest ono trochę płaskie i bez wyrazu
w takim razie ja zapytam:Altair pisze:Trzeba by włożyć w nie jeszcze sporo wysiłku, żeby zaczęło przypominać to, co widziałem
