Wyprawa w odludne i dzikie Sorapiss

[staszek]

Z Passo Tre Croci ruszyłem do schroniska Vandelli po drodze mijając bunkier



Cel już widać



Dotarłem do schroniska



W oczekiwaniu na zakwaterowanie



Następnego dnia ruszyłem na ferratę Vandelli z całymi betami więc troche powoli.Po drodze mija mnie czwórka Austriaków. Dotarłem do początku ferraty, seria drabin szybko wprowadza w ścianę . Austriacy bardzo szybko idą ścianą - nie mają chomonta !



Po czym trawers i seria kominów i znowu trawers . Jak widać ferrata jest trochę eksponowana




Po jednym z niewielu odcinków siłowych ( trawers powietrzny ) dochodzę do półki i odpoczynek przed najbardziej eksponowanym miejscem na ferracie



Gzyms jest na długość buta i poręczówka jest na przewieszonej skale, więc trzeba się wychylić w potężną lufę .
Przy wyjściu z ferraty



i na górze



Schodzę z ferraty i po drodze mijam biwak Comici



Docieram do drogi Miniazio, półki porośniętej kosówką



Następnie pada deszcz z gradem i nie jest fajnie
Droga jest bardzo długa , wypiłem już 1 butelkę wody i mam następną na biwak Slataper. Ale muszę się napić i wypijam połowę następnej . O biwaku mogę już zapomnieć , kieruję się więc do schroniska San Marco - Ratunek. Jestem potwornie zmęczony i odwodniony . Jem kulki gradu i idę dalej. O 20.00 docieram do schroniska San Marco, znowu się udało
Austriacy są też potwornie zmęczeni , mówią że było fajnie i że mają fajne
zdjęcia , ale nie zrobią już nigdy więcej ferraty bez asekuracji .

[manfred]

No lufa niezła troszkę brak mi takiego chodzenia kiedyś z kolegami posmakowaliśmy ale już zapomniałem.

[włóczęga]

Oglądając i czytając, wracałem do tych miejsc. Grupa Sorapis to naprawdę piękne miejsce. A w oddali widać Tre Cime, Misurinę, Grupę Cadini ....
Pewnie tam powrócę.

Opisz, gdzie jeszce byłeś?
Pozdrawiam.

[bartek84]

Staszek bardzo ładne zdjęcia. Brawa za odwage uhhhhhhhhh

[Dorian]

Po tygodniu spania w namiocie na samej twardej macie i cholernie zimnych nocach jak na Włochy spanie w bivacu Comici było dla mnie i Iwony jak w pięciogwiazdkowym hotelu normalnie rano wyjść się z niego nie chciało. To były czasy

[Dorian]

Z Passo Tre Croci ruszyłem do schroniska Vandelli po drodze mijając bunkier

A tego bunkra jakoś nie moge sobie przypomnieć Może Iw pamięta

[staszek]

Po przyjeździe w Dolomity i zameldowaniu się w schronisku Dibona ruszyłem popołudniem na miniferratę Grotta Tofana, aby trochę rozruszać kości




przed zwiedzaniem groty



Następnego dnia wybrałem się do sztolni Tofane



i dalej na ferratę :



Pogoda pod psem, ale działać trzeba. Wejście w ferratę :



Później był prysznic :



i dalej półkami, leje deszcz , woda leje się ze ściany



Docieram do kuluara , ślisko jak cholera , ale na szczęście są dobre stopnie i chwyty :




Po pokonaniu kuluara :



Dalej oporęczowany krok jak na Granatach i półkami i kilkoma kominami do Tre Dita



Na szczyt już za późno i pogoda nie ta więc przez Giussani do Dibona.
Następnego dnia maszeruję na ferratę Punta Anna .
Wejście w ferratę :



Na początku eksponowany trawers . Prawie już jestem na grani i noga mi ześlizguje , tracę równowagę ... lot... uderzenie w skałę ... karabinki zatrzymują na kotwie . Włosi mówią idź dalej , NIE psycha mi poszła !
Schodzę z ferraty, siedzę na dole i myślę czy dobrze zrobiłem schodząc czy nie ?

Nieszczęsna ferrata Punta Anna :



Został nierozwiązany problem w Dolomitach, myślę że wrócę na tę ferratę , aby go rozwiązać

[Dorian]

Dla mnie Punta Anna była najcięższą ferratą jaką przeszłem,no może jeszcze na Civette ale chyba mniej. W jednym miejscu to trzy razy się przymierzałem by wejść wyżej i myślałem że nie dam rady.
Staszek mocno się poobijałeś i jak daleko była kotwa która cie zatrzymała

[Szarotka]

To były czasy

oj były Antelao ciągle na nas czeka
Fajnie się wspomina oglądając zdjęcia. Dzięki Staszek

Może Iw pamięta

nie, ja też tego nie widziałam

no może jeszcze na Civette

Civetta była trudniejsza z racji świeżych opadów śniegu i trochę mylącego oznakowania trasy...o godzinie nie wspomnę

[staszek]

Dla mnie Punta Anna była najcięższą ferratą jaką przeszłem,no może jeszcze na Civette ale chyba mniej. W jednym miejscu to trzy razy się przymierzałem by wejść wyżej i myślałem że nie dam rady.
Staszek mocno się poobijałeś i jak daleko była kotwa która cie zatrzymała

Na szczęście około metra było do kotwy, żeby były 2 metry to pewnie by było
śmigło. Lekko rozbiłem kolano i poobijałem ręce, odruchowo zasłoniłem głowę rękami. No i czułem ból w plecach i szyi. Szyja jeszcze mnie pobolewa.
Ad. bunkier jest na początku szlaku z Tre Crocci po prawej stronie .

[Szarotka]

Szyja jeszcze mnie pobolewa.

Radzę to prześlwietlić dla świętego spokoju

[Dorian]

Civetta była trudniejsza z racji świeżych opadów śniegu i trochę mylącego oznakowania trasy...o godzinie nie wspomnę

Ale technicznie trudniejsza była jednak Punta Anna bo bardziej ją zapamiętałem niż Civette i ta burza która wisiała obok nas ale na szczęście poszła jakoś bokiem.

[Dorian]

Ad. bunkier jest na początku szlaku z Tre Crocci po prawej stronie .

Iw to jedziemy w Dolomity jeszcze raz pooglądać ten bunkier którego my nie widzieli a kij z ferratami

[Szarotka]

Iw to jedziemy w Dolomity jeszcze raz

hurraaaa, nareszcie to napisaleś!!! Teraz już nie masz wyjścia, musisz się wywiązać z obietnicy

[Dorian]

Teraz już nie masz wyjścia, musisz się wywiązać z obietnicy

Ale nie napisałem kiedy więc się nie ciesz bo możesz już nie dać rady zajść dalej niż do tego bunkra

[Smolik]

Ferrata na Punta Ana dostarczyła mi niezapomnianych(manfred,fenek ) przeżyć szkoda,że wtedy cyfrówek nie było i mam tylko jedno(sic) zdjęcie z tej drogi.
Pamiętam,że na całej drodze byliśmy sami ,no bo kto by tam chodził na początku czerwca

[Szarotka]

Ale nie napisałem kiedy więc się nie ciesz

zawsze mogę zrobić jak w piosence: "zamienię cię na nowszy model"


OK-dość OT. Sorry Staszek...stare czasy się nam przypomniały

[Dorian]

zawsze mogę zrobić jak w piosence: "zamienię cię na nowszy model"

Poczekaj ty, pokaże i powiem ci to samo przed szczelinami na lodowcu już za 2 tygodnie

[Lukas]

Staszek, to widzę, że ty z przygodami - mi też poniekąd puściła psycha w drodze na Antelao - ale złożyło się na to wiele czynników...

[staszek]

Z Tofan udałem się w Sorapiss i następnie do Tre Cime di Lavaredo . Wybrałem się na przepiękną ferratę Forcelle :
Po drodze mijam kapliczę:




Nieopręczowane półki są łatwe :




Tre Cime jak zwykle wyglądają impomująco :




Na Monte Paterno kolejki jak na Giewoncie :




A ja sobie pomykam dawnym szlakiem wojskowym :





















Koniec ferraty i mała uwaga : asekuracja będzie jeszcze potrzebana, choć
dalej teren wygląda na łatwy.




Ze schroniska Locatelli Monte Paterno wygląda imponująco :






Autor w/w relacji




cdn. w następnym odcinku Pale di San Martino