. Bardzo chciałam zmieścić się w terminie - po świąteczno-sylwestrowych szaleństwach, a przed feriami. Do tego,żeby jeszcze pogoda była... cały zestaw marzeń. A tu prognozy niepewne, straszą w mediach śliskimi drogami, oraz, że "w Tatrach wszędzie czekają lawiny". Trudno, nie ma na co czekać - jedziemy. Podróż zaczęła się trochę marnie. Wyruszyliśmy w lekkim deszczu, potem lało coraz mocniej, mój pan marudził, że tak będzie cały czas - A JA WIEDZIAŁAM SWOJE - musi być ładnie, chociaż przez kilka dni. I BYŁO !!!. Już w okolicach Nowego Targu przejaśniało i nawet słońce nad górami się pokazało. Wprawdzie na krótko, ale dobre i to, na dodatek nie padało. Żeby nie tracić czasu skręciłam na Bukowinę i przez Łysą Polanę na słowacki parking, z zamiarem zajrzenia do Doliny Białej Wody. Taki mały rozruch na początek. Jednak - na początek - zagapiłam się na góry i wjechałam w zaspę. Samochód naładowany, zawiesił się na solidnej muldzie i trzy osoby nie mogły go wypchnąć. Nooo, się narobiło...oszczędzę opisu tych nerwowych chwil 
, trzeba było iść do sklepiku po łopatę i odkopać auto. Po udanej operacji, już cała zadowolona poszłam podziwiać uroki Bialovodskiej 
. Niebo zachmurzone, góry lekko też, spacer tylko do siedziby TANAP, ale nic to - pierwszy głód Tatr zaspokoiłam - ulżyło mi co nieco.
W drodze powrotnej widzieliśmy wspinaczkę po lodospadzie na Holicy. Słychać było tylko chrzęst wbijanego w lód sprzętu i ta postać na lodzie... ciekawy widok, popatrzyliśmy dłuższą chwilę.
Po drodze - tam i spowrotem nie spotkaliśmy nikogo.
Na drugi dzień - pogoda, o jakiej marzyłam. Jedziemy na Siwą Polanę i spróbujemy wejść na Grzesia. Ludzie !!!! - puste Tatry. Na parkingu jeden samochód, nasz drugi. Przez całą Chochołowską - nikogo. W schronisku 3 osoby. Na szlaku w obie strony na Grzesia - nikogo
. Takie Tatry uwielbiam.Polana Chochołowska cała w skrzącej bieli.
Tak, jak w ub. roku - drugi stopień lawinowy. Szlak przez las aż do Przełęczy Bobrowieckiej - dość dobrze przetarty, potem już tylko pojedyncze ślady na śniegu. Na dodatek - w górach wiało - widać było białe tumany wzbijające się z grani w powietrze. Na przełęczy też były porywy dość mocne i nawet chwilę zastanawialiśmy się, czy iść dalej. Zadecydowaliśmy jednak, że idziemy, najwyżej się wrócimy, jak będzie żle. Nie było najgorzej, w niższych partiach nawiany śnieg, trochę się wpadało. Wyżej już lepiej, śnieg ubity i było dobrze. A widoki... przy tej pogodzie...
Cieszyliśmy oczy niezbyt długo, bo po kilku minutach zaczęło mocno wiać i zacinać ostrymi drobinami. Nie były to porywy, tylko zawiejucha. Trzeba było schodzić, żeby przypadkiem nie sfrunąć
. Nasze ślady dokładnie zasypane, dobrze, że znamy szlak, schodzi się szybciej, a niżej było odrobinę spokojniej. Droga przez bajkowy las - całkiem przyjemna.
Jeszcze tylko na chwilkę do schroniska trochę zjeść i odpocząć i powrót na Siwą Polanę do autka. Na Polanie Chochołowskiej niespodzianka - zaspy i to wcale niemałe. Tu też wiało. Do samochodu dotarliśmy około 17.30, przy czołówkach. Wycieczka była piękna, choć czułam ją trochę w nogach.Widocznie za duża przerwa w łażeniu po górach
, a ciuchcia Rakoń zimą nie kursuje...W czwartek znów pogoda wspaniała. Mieliśmy iść do Gąsienicowej, ale w Kużnicach podkusiło nas, by zobaczyć jak tam nowa kolejka na Kasprowy. No i niespodzianka
, ludzi mało, przy kasie pusto... Zmieniliśmy plan szybciutko. Jedziemy na Kasprowy i stamtąd zejdziemy do Gąsienicowej, może przez Liliowe, zobaczymy. Bilet tylko do góry - 28 zł od osoby. Wagonik wygodny, przeszklony, dużo uchwytów do trzymania w czasie jazdy - super, tylko przy przejeżdzie przez podpory lekko opada, co niektórym przysparzało trochę stresu (słychać było). Jechali z nami ratownicy TOPR, którzy odradzili zejście przez Liliowe, ze względu na nawiany śnieg na Beskidzie, po stromej stronie. Ponoć mała lawina tam zeszła dwa dni temu. Polecili zejście z Przełęczy Suchej, obok nartostrady. Skorzystaliśmy z tej porady.Na Kasprowym też troszkę wiało, ale tam to norma. Ludzi, jak zwykle sporo - ale nie tłumy, prawie sami Litwini i Ukraińcy zjechali na narty. Widoki.....Dolina Cicha w pierzynce z chmur......przecudnie !!!!
Poszliśmy na Beskid, skąd pięknie widać Świnicę i inne szczyty Doliny Gąsienicowej i nie tylko. Przejrzyste powietrze i układ chmur tworzyły prawdziwe widowisko
Zejście z Przełęczy Suchej - początkowo dość strome, potem łagodnieje. Nie było wydeptanego szlaku, trzeba było iść w śniegu, co w sumie było lepsze, niż wyślizgana ścieżka. Tylko stuptuty były konieczne. Tu też nie było tłoczno - schodziliśmy sami
.
W Murowańcu odpoczynek przy piwku i nikogo, jak wychodziliśmy to przyszedł jeden młody turysta. Wracaliśmy przez Boczań - że szlak pusty - to już nie muszę pisać...i zjawiskowe widowisko pt. zachód słońca nad Giewontem. Byłam zachwycona - tego mi brakowało, za tym tęskniłam całe długie trzy miesiące...Robiłam zdjęcia, filmiki, odwracałam się co chwila i szłam tyłem, bo dosłownie z każdym krokiem zmieniały się kolory na niebie i na tym tle góry prezentowały się wyjątkowo pięknie. Zdjęcia coś tam pokazują, coś tam......
Widowisko, jakiego żadne zdjęcie nie odda. Mój Anioł Stróż Górski i tym razem nie zawiódł...
.W końcu zrobiło się ciemno i ze Skupniów Upłazu przez las szliśmy przy czołówkach, powoli, bo było dość ślisko, zwłaszcza ostatni odcinek przy wyjściu do Kużnic. Nie spotkaliśmy ani żywego ducha do samego Zakopanego. Dotarliśmy na kwaterę około 18 godz, ale wycieczka była SUPER. Ala
. c.d.n.
.Noc oczywiście nieprzespana, bo jak tu spać, jak wszystko się rusza, chwieje, wyje, jęczy, stuka , skrzypi, piszczy itd. ? Rano mieliśmy zamiar przed wyjazdem zajrzeć do Doliny Małej Łąki, albo do Kościeliskiej i nad Smreczyński, ale nadal wiało na tyle silnie, że odpuściliśmy sobie. Nad górami czarno, więc i widoki nie będą oszałamiające. Wszystko ma swoje złe i dobre strony. Przy takiej pogodzie trochę lżej znieść rozstanie z Tatrami. W drodze do domu podjechałam jeszcze na Jaszczurówkę zobaczyć jak wygląda kapliczka po renowacji. Imponująco !
