Co ciekawego ostatnio przeczytaliście?

[Szarotka]

A'propos książek "do podróży" . Dla kobiet polecam książki Moniki Szwaji. Teksty lekkie, żarobliwe, z życia wzięte.
Są na forum zwolennicy twórczości P.Coelho?

[aska]

Jest miłośnik Coelho – zgaga100

[Szarotka]

Jest miłośnik Coelho – zgaga100

no proszę jaki mały świat Która jest najbardziej ulubiona?

[aska]

Która jest najbardziej ulubiona?

Zdaje się, że Alchemik, ale pewna nie jestem. A Twoja?
Mnie podobał się Podręcznik wojownika światła, ale miłośnikiem twórczości Coelho nie jestem.[/i]

[Szarotka]

A Twoja?

Każda chyba na swój sposób. Jednak moje ulubione to "Weronika postanawia umrzeć" i "Demon i panna Prym". Najmniej wspominam "11 minut"

Podręcznik wojownika światła

tak, bardzo fajne, luźne przemyślenia

[Agaar]

Są na forum zwolennicy twórczości P.Coelho?

Tak. "Weronika postanawia umrzeć" i "Alchemik".

Podręcznik wojownika światła

Nie czytałam, ale mam zamiar, bo słyszałam, że jest całkiem niezła.

[MiG]

Śmieję się czasem na głos (a dziwnie to musi wyglądać, bo czytam głównie w pociągu).

Doskonale rozumiem (od kiedy ileś tam lat temu czytywałem w autobusie "Paragraf 22").
Yossarian rulez!

[mefistofeles]

Doskonale rozumiem smile (od kiedy ileś tam lat temu czytywałem w autobusie "Paragraf 22").

skąd ja to znam Tyle, ze w PKSie sensacja mniejsza...

[zgaga100]

Pierwsza ksiazka Coelho jaka przeczytalem byl "Alchemik". Dzieki tej ksiazce zechcialem siegnac po inne. "Na brzegu rzeki Piedry usiadlam i plakalam" mnie rozczarowala. Natomiast "Zahir" utrzymany w klimacie poszukiwania/drogi a jeszcze bardziej "Pielgrzym" b. mi sie spodobaly. Dobrze mi sie czytalo rowniez "Demon i panna Prym".

[Szarotka]

"Na brzegu rzeki Piedry usiadlam i plakalam" mnie rozczarowala.

mnie wręcz działała na nerwy

"Alchemik"

ta pozycja jest pewnie najbardziej znana.

Natomiast "Zahir" utrzymany w klimacie poszukiwania/drogi a jeszcze bardziej "Pielgrzym" b. mi sie spodobaly

"Zahir" do mnie nie trafił do końca. "Pielgrzym" i "Piata góra" jak najbardziej

[aska]

ileś tam lat temu czytywałem w autobusie "Paragraf 22"

A za mną ta książka chodzi już od jakiegoś czasu i chyba w końcu po nią sięgnę, tak samo jak po Rzeźnię nr pięć (czytał ktoś?).
Pamiętam też jak głośno się śmiałam w trakcie czytania Przygody fryzjera damskiego
A propo czytania w pociągach/autobusach, czy wy też nie lubicie jak wam ktoś czyta przez ramię?

[Erynie]

Mrowiec T., Rawicki Z. – "Technologia betonu zwykłego". Polecam gorąco! Autorzy doskonale operując ironią i komizmem, opisują niuanse życia emocjonalnego ludzi bezpośrednio związanych z betonem. Książka wprowadza czytelnika krok po kroku w misternie skonstruowaną fabułę osnutą na motywach i symbolach budowlanych znanych od czasów budowy sanitariatów w Nowej Hucie i zaskakuje kwiecistym, niemalże barokowym stylem w opisach zmagań majstra Bronisława z oporem materii, próbujacej stanać mu na drodze do osiągnięcia subiektywnie przez niego rozumianego katharsis, zwanego tutaj enigmatycznie "fajrantem". Nietuzinkowe potraktowanie tematu używek przez ówczesnych ludzi pracy, przywodzi na myśl "Niemyte dusze" Witkacego, a żar bijący z kart tej epickiej opowieści, nie da się porównać nawet z religijnym uniesieniem pierwszych krzyżowców przemierzających płaskowyże Azji Mniejszej. Jeszcze raz serdecznie polecam! Pozdrowienia.

[RARUTKA_GOLDI]

dorwalam książkę o Jerzym Kukuczce z 1990 roku.... "Na szczytach świata". maszynopis tej książki był już w drukarni kiedy nadeszła woadomośc o jego śmierci. warto.

[MiG]

ileś tam lat temu czytywałem w autobusie "Paragraf 22"

A za mną ta książka chodzi już od jakiegoś czasu i chyba w końcu po nią sięgnę

Absolutna czołówka. Jedna z najlepszych książek jakie w życiu czytałem.

A propo czytania w pociągach/autobusach, czy wy też nie lubicie jak wam ktoś czyta przez ramię?

Chyba nikt nie lubi.
Ale jak zajmę moją ulubioną miejscówkę przy drzwiach to jest to niemożliwe

[Szarotka]

Jedna z najlepszych książek jakie w życiu czytałem.

http://www.biblionetka.pl/ks.asp?id=95

[Patrycja]

A propo czytania w pociągach/autobusach, czy wy też nie lubicie jak wam ktoś czyta przez ramię

Ja też w sumie nie lubię, ale czasami mnie korci, żeby podejrzeć co czyta ktoś inny...

Pamiętam też jak głośno się śmiałam w trakcie czytania Przygody fryzjera damskiego

Jesli dobrze pamietam to E. Mendozy - też się nieżle przy tym ubawiłam - ale inne jego ksiazki, które czytałam były bardzo podobne do tego i już jakoś tak mniej mnie rozsmieszały...

[Szarotka]

"Moje góry" W. Bonatti
Gorąco polecam. Kolejna górska książka, którą się czyta jednym tchem. Najbardziej zapadł mi ostatni rozdział -Filar Freney opisujący dramatyczny przebieg górskiej wyprawy. Wpływ ekstremalnych warunków na ekpię, kolejne tragedie-śmierć i obłąkanie. Warto przeczytać

[andy67]

Andrzej Stasiuk "Dojczland"

Autor napisał tak: "Jest to opowieść o niełatwym losie literackiego gastarbeitera. Pełna jest celnych obserwacji, błyskotliwych refleksji oraz niewyszukanego humoru".

A oto próbka:
"Koledzy wyjeżdżali na gastarbeit do Berlina Zachodniego, do Dusseldorfu, gdziekolwiek.(...)Brali niemieckie zasiłki ale w ich opowieściach nie pojawiali się Niemcy jako ludzie. Co najwyżej jako pracodawcy, policjanci albo urzędnicy. I z tych opowieści wynikało, że Niemcy byłyby znacznie przyjemniejszym krajem gdyby nie było w nim Niemców. Gdyby pozostali sami gastarbeiterzy i emigranci. Niemcy powinni dokądś wyjechać i przysyłać kasę"

Lubię frazę Stasiuka, mieszkałem w sumie prawie rok w Niemczech więc musiałem kupić tę książkę, książeczkę właściwie - bo niestety ma ona niewiele ponad sto stron i to nienajmniejszym drukiem.
I to jest jej największa wada - ledwo się rozsmakowałem i już był koniec.

Ludziom lubiącym bałkańskie klimaty polecam też "Jadąc do Babadag" tegoż autora. Jest świetna - no i ma dużo więcej stron niż "Dojczland"

[Szarotka]

Przeczytana wprawdzie już dość dawno ale ciągle w pamięci:
"Dawno temu w Tatrach" J. Skowroński
a oto co o niej pisze wydawca:
"Dawno temu w górach to fotograficzna opowieść o czasach, gdy na halach pełno było owiec, a niewielu turystów, gdy niepiśmienni górale bywali przyjaciółmi sławnych artystów i pisarzy, a z podhalańskiej chałupy uczyniono wzór dla narodowej sztuki. To opowieść o czasach, gdy rodził się tatrzański mit"
Dodam jeszcze, że jak wczytałam się w tę książkę po ruszeniu pociągu ze stolicy Tatr to gdzieś w okolicach Łodzi już żałowalam, że nie kupiłam od razu II części "Tatry międzywojenne"

[diablak1223]

"Wielka Grań" dobra, ale krotka. 1 wieczor i po wszystkim