Bo jak dojrzejesz to sam to poczujesz że to już i nic Cię nie powstrzyma.Keczup pisze: Hierarchia wartości to pojęcie względne. Bachorek jak dla mnie to zbyt duże ograniczenie, bynajmniej jak na dzień dzisiejszy. I nie czuję dziś potrzeby bycia ojcem, czy jak wolisz, nie dorosłem do tego (czyt. nie chcę dorosnąć). Ale jak każdy wie, tylko świnia nie zmienia poglądów
Mogę z pełną odpowiedzialnością stwierdzić ,że im wcześniej ,tym lepiej ,bo w wieku lat 45 ,jak ja ,gdy ciało jeszcze znakomicie funkcjonuje ,dzieci są dorosłe i na swoim ,pieniedzy ciut więcej ,niż 20 lat temu i można trochę pożyć.Basia Z. pisze:mam paru kolegów, którzy skutecznie łączą posiadanie dziecka z aktywnym jeżdżeniem w góry.
,i w tenisa z młodymi można jeszcze pograć ,i na narty skoczyćo to mi chodziło! A narazie to i tak się nie mogę bobaska doczekaćdagomar pisze:dzieci są dorosłe i na swoim ,pieniedzy ciut więcej ,niż 20 lat temu i można trochę pożyć.
:DWiesz, że Cię lubięKeczup pisze:Taaakie były imprezy?Hmm..., lepiej sobie odpuść bo nie będziesz znała dnia ani godziny. Tylko patrzeć jak otrzymasz giertychową zapomogę
raczej melanż totalnyAgaar pisze: Aczkolwiek powiedz mi co robią teraz moje koleżanki? 3 już wypadły z drużyny imprezowiczek. Jedna już bawi dziecko, dwie wkrótce. Bezsens totalny.
do pewnego stopnia zgodziłbym się z tym stwierdzeniemdagomar pisze: Mogę z pełną odpowiedzialnością stwierdzić ,że im wcześniej ,tym lepiej (...)
To niech robią bezpiecznie, bo mi ekipa malejeHannibal pisze:dobrze, że robią, bo taka jest kolej rzeczy, moja droga
Ale nie chcę, bo sama nim jestem Niech tak zostanie, niech lata nie mijają. Tak jest dobrze.Zależy jak sobie z tym poradzą. Czy traktują dziecko jako nieszczęście, czy jednak coś dobrego. A matura? Spokojnie mogą ją zdać. Studia też są dla nich otwarte.Agaar pisze:(...) Obchodzi mnie bardziej ich los. Fajne 18stki, tuż przed maturą i nagle ciach! Ślub... dziecko i ta cholerna matura. Zdawać czy nie zdawać? Ciężko sobie z tym wszystkim poradzić. (...)
Oj teoretycy! Dzieci, jak powszechnie wiadomo, nie tylko same rosną, ale same się karmią, same przewijają, same chodzą do lekarza, same się uczą itd itd a przede wszystkim od samego urodzenia same na siebie zarabiają. Tak?Hannibal pisze:Zależy jak sobie z tym poradzą. Czy traktują dziecko jako nieszczęście, czy jednak coś dobrego. A matura? Spokojnie mogą ją zdać. Studia też są dla nich otwarte.
Zauważ, że w wieku 35 lat będą mieli już dzieci prawie że dorosłe smile
_________________
odpowiednio - nie, nie, nie, nie, nieJanek pisze: Oj teoretycy! Dzieci, jak powszechnie wiadomo, nie tylko same rosną, ale same się karmią, same przewijają, same chodzą do lekarza, same się uczą itd itd a przede wszystkim od samego urodzenia same na siebie zarabiają. Tak?
To racja - często młode osoby szczególnie które "wpadły" niestety nie są mentalnie przygotowane do macierzyństwa a często nawet do ślubu - i to rodzi pewne komplikacje. Ja biorąc ślub z premetydacją założylem jednak wspólne życie bez maczierzyństwa, żeby do tego dojrzeć - bo co tu ukrywać dzieci to jednak spora odpowiedzialność.Agaar pisze:Może i trochę egoistycznie. Jednak tylko trochę. Bo niech już nie chodzą na te imprezy. Obchodzi mnie bardziej ich los. Fajne 18stki, tuż przed maturą i nagle ciach! Ślub... dziecko i ta cholerna matura. Zdawać czy nie zdawać? Ciężko sobie z tym wszystkim poradzić.
Ano taki, że aby mama i tata to wszystko robili to sami muszą to umieć a co najważniejsze na to zarobić. Przed wojną (39-45) była taka "norma" - ona - 25 lat, on - 32, 33 lata, wykształcony, urządzony, z mieszkaniem i stałą, pewną posadą. Można wybrzydzać, że to mieszczańskie ale... Jak mi się wydaje to ta "norma" zaczyna znów być aktualna. Moim zdaniem to dobrze.Hannibal pisze:odpowiednio - nie, nie, nie, nie, nie
no i jaki z tego wniosek?
macierzyńśtwo napisałem w sensie ogólnym (ok ojcostwo w moim wypadku) ale moja żona wie co dla mnie znaczą góry, więc raz na jakiś czas robie samotny wypad na tydzień lub trochę więcej. Czasami gdzieś u dziadków zostawiamy mała i jedziemy oboje.w każdym razie nie czuje się ograniczony jakoś strasznie przez dziecko.
